و حسن قيام و تيسير مرام هزار راحت بجان رسيد و تيغ زرّين نيام به دو داد و فرمود كه هركه را از حكم او تجاوز كند بدان تيغ بىبيم به دو نيم كرداند آنگه بانبوهى تمام با رسولان بقونيه آمدند و از آنجا با نوازش و صلات بىنهايت باز گردانيدند
ذكر عزيمت صاحب شمس الدين و اغراء عساكر به قصد سيس « * »
چون خبر اجتماع عساكر به قصد ولايت كافر در جملهء ممالك منتشر شد خاص و عام در آن حكم بر يكديگر مسابقت مى نمودند و بنيّت غزا بمحروسهء قونيه مجتمع شدند و بدلى قوى و عزمى صادق باراكليه پيوستند و آنجا تخفيف اثقال نموده چون بحر اخضر ناگاه پيرامن بارهء طرسوس درآمدند و منجنيقها نصب كردند و امراء كبار با لشكرهاء جرّار در اطلال و دمن ارمن تاختنيها كردند و هركه را يافتند امّا مملوك كردانيدند و امّا به مالك رسانيدند و درختان و كشتزارها را بسوختند و به هيچ وجه ابقا روا نديدند و به زخم منجنيق رخنها فراخ در ايوان و كاخ دور و قصور طرسوس انداختند و اگر يك روز از سرحد مىكوشيدند مظفّر مى شدند اما حسد مردريگ ايشان بر خذلان حامل مىشد و مىگفتند ما ولايت گيريم و نام صاحب شمس الدين را باشد ناگاه عزالى و طاب سحاب گشوده شد و باران شبانروزى باريدن گرفت چنانك كافهء سپاه را مجال تردّد بخيام متعذّر شد و از درگاه نيز به صاحب فرمان رسيد كه عزم اينجانب سازيد كه از آن بارگين «
a
» حادثه افتاد صاحب فرمود كه كار را مبتّر نشايد
هامش
a. ناركر ؟ ؟ ؟P* الاوامر العلائيه ص 545