او هر روز نيم من گوشت و دو من نان و سه عردبهاء حوايج راتب فرمود و چون بقونيه پيوست كمال الدين كاميار را كه از اكابر دهر و فضلاء عصر بود و در فقه از مقتبسان نظام الدين حصيرى و در اجزاء حكمت از مستفيدان شهاب الدين مقتول بود و از جملهء ابياتى كه با حكيم شهاب الدين بدان مجارات كرده است اين است للسهروردى
يا صاح أما رأيت شهبا ظهرت * قد أحرقت القلوب ثمّ استترت
طرنا طربا لضوءها حين طرت * أورت و توارت و تولّت و سرت
للامير كمال الدين كاميار
يا صاح أما ترى بروقا و مضت * قد حيّرت العقول حين اعترضت
حلّت و لحت و لوّحت و انقرضت * لاحت و تجلّت و تخلّت و مضت « 1 »
با چندين مكارم اخلاق و محاسن اوصاف به حكم «
a
» دهليزى چنان سفّاكى مغيال در حضيض قلعهء كاوله باوج شهادت رسيد «
b
»
ذكر كشتن سلطان كوبك را و تشفّى صدور عالميان « 2 »
چون فوران نايرهء كوبك هر روز استيلا زيادت مىيافت و صواعق عذاب شديد و بطش مبيدش هر ساعت خرمن عمر عالمى مى سوخت سلطان بر فراق اكابر خويش متألّم شد و از آنك همواره پيش سلطان با شمشير حمايل كرده درآمدى هم متوهّم گشت غلامى را از غلامان خاصّ بسيواس نزد قراجه جاندار فرستاد كه كوبكبك «
c
» اركان سلطنت را هلاك كرد و اين زمان با كمر و شمشير دلير بخلوت پيش من مىآيد از تهوّر و تجبّر او تحيّر عظيم مى كنيم هرچه زودتر مىبايد كه بيايد تا تدارك كار او تقديم
هامش
a. حلمى ؟ ؟ ؟Pb. رسانيدPc. بكP a deux fois( 1 ) الاوامر العلائيه ص 479
( 2 ) - ص 479