شيبت بيضاء شمس التونبه را در كفّ گرفته از صف اكابر فرو كشيد و بجاندارى سپرد تا بيرون برد و بدرجهء شهادت رسانيد هيچ كسرا زهرهء آن نبود كه چون و چرائى گويد صاحب شمس الدين «
a
» كمال الدين كاميار را فرمود كه اگر اين كار را تدارك نكنيم كوبك كستاخ شود و شرش به ديگران نيز سرايت كند اين سياست را مانع مىبايد شدن كمال الدين [ اغفال ] نمود و مصلحت نديد كه صاحب در باب او سخنى گويد از آن روز بازار وقاحت او رواج گرفت آنگه با تاج الدين پروانه قلب المحن لازم شمرد و بسرّ و جهر در ابطال وجود او مىكوشيد امير تاج الدين بدان سبب خود را از ميانه دور انداخت و اجازت خواست و بانكوريه كه اقطاع او بود روانه شد و آنجا تغيير «
b
» زمان مى فرمود و باحتساء مدام و فيض انعام بر خاص و عام مشغول مىبود
ذكر قتل ملكه عادليه و حبس اولادش عزّ الدين قلج ارسلان « * » و ركن الدين
چون سلطان نوبهار اعلام كامرانى برافراخت و عساكر رياحين خيام خون رنگين بصحراء مشكآگين زدند و سلطان از انطاليه بقيصريه پيوست كوبك را فرمان داد تا ميان ملكان و والدهء ايشان ملكه عادليه تفريق كند بر موجب حكم ملكه را بدار الحصن انگوريه فرستاد تا آنجا بعد مدّتى بزه كمان خنق كردند و ملكان را ببرغلو بردند و آنجا محبوس بودند تا آنگاه كه سلطان
هامش
aC . a . d . Chems al - din Isfahani .bSans points en P .* الاوامر العلائيه ص 472