نخوت و عجب بدين نصايح التفات نكردند و در مقابله بمقاتله رفتند شمس الدين بيرم در آن معركه مضغهء ناب ذياب گشت و سيف الدولة ارتقش اسير شد و خوارزميان را اسپان بىنهايت دست داد بىتوقّف عزم ديار شام كردند و ملك حرّان و رها و رقّه و سروج و ديگر مواضع بگرفتند چون كمال الدين كاميار را شكست لشكر معلوم شد بوم اندوه مقيم مقعد در دل و جان او آشيان ساخت نه سامان پيش رفتن داشت و نه مجال باز آمدن بضرورت مراجعت كرد و حال را بمحلّ انها رسانيد كوبك لعين را در آن قضيّه در هدم مبانى معالى امير كمال الدين رخنهاء بزرگ دست داد و بخفيّه بجاى رسانيد كه چنانك ذكر خواهد رفت او را و چند امير ديگر را شربت هلاك چشانيد
ذكر شروع كوبك در قتل اكابر ممالك روم « * »
كوبك را بسبب آنك شمس الدين التونبه در بعضى اوقات بر زبان راندى كه اين سگ را از درگاه دور مىبايد كرد و الّا اخر الامر بر هركس زخمها زند . . . . . . «
a
» و كمال الدين كاميار دافع آن قصد مىشد در مدّت غيبت امرا فرصتها يافت و وعاء غضب سلطان را از مساوى اتابك التونبه ممتلى كردانيد و تاج الدين پروانه را درين باب با خود همداستان كرد روزى كه ديوان سلطنت باركان دولت آراسته بود و شمس الدين التونبه بر امثلهء ديوانى نشان مىنهاد تاج الدين پروانه و كوبك از خدمت سلطان بدر آمدند كوبك در جست و انگشترى سلطان در انگشت كرده
هامش
aPlusieurs mots manquent dont on peut deviner le sens par ce qui suit .* الاوامر العلائيه ص 470