تقديم دارد امير كمال الدين با آن قدر لشكر روانه شد چون بسيواس رسيد قراول مغل عودت كرده بود لشكر در پى ايشان تا ارزروم رفت امير مبارز الدين چاشنىگير آنجا طرفدار بود با او مشورت نمود جواب داد كه چون لشكر مغل مراجعت كرد در پى نشايد رفتن روزى آنجايگاه اقامت نمود جواسيس خبر دادند كه ايشان روى بمقام خود نهادند و از دربند يونس گذشتند و بمغان پيوستند در مدّت توقّف لشكر بسيار جمع شد گفتند كارى ناكرده مراجعت كردن نشايد در آمدن مغل بممالك شهريار اغراء ملكهء گرج را مدخل بوده است بدين بهانه قصد او كردند
ذكر مداخلت عساكر سلطان در ديار گرج و فتح قلاع بر دست ملك الامرا كمال الدين كاميار « * »
امير كمال الدين و چاشنىگير آلات محاصرت راست كردند و بر پيادگان كه از ساير مملكت آمده بودند اقتصار ننمود پنجهزار پيادهء ديگر بگرفتند و بانبوهى تمام روى بولايت گرج نهادند و بيك هفته سى قلعه نامدار كه شرفات آن با سماك همبرى و قواعد مبانيش با سمك داورى مىنمود به زخم شمشير خونبار بگرفتند و بگرز گران و حسام تيز رستاخيز از جان گرجيان بر آوردند و وعدهء صادق
وَعَدَكُمُ اللَّهُ مَغانِمَ كَثِيرَةً تَأْخُذُونَها
«
a
» آن سال عساكر سلطان را از ابخاز بانجاز رسيد و از آنجا بقلعهء خاخ رفتند و باعمال منجنيق و سيف صقيل و بريق ميسّر كردانيد
هامش
* الاوامر العلائيه ص 420aKor . 48 , 20