شد و چهل قلعهء نامدار چون مافغا و اندوسح «
a
» و انامور در قبضهء اقتدار آورد اگرچه در اوّل فرنگان چون نهنگان دندان ستيز تيز كرده بودند و آهنگ جنگ نموده امّا چون ضرب اهل حرب بر يوافيخ ايشان متواتر گشت به غير اختيار زمام انهزام ارخا كردند و حصون و قلاع بپرداختند و در ستيرهء ظلام در سفاين نشستند و راه امصار گرفتند و چون متوطّنان قلاع بقاع خود را از حامى و حارس و رامح و تارس خالى ديدند ناچار زينهار خواستند و ببندگان تسليم كردند امير مبارز الدين اخبار فتوح عرض داشت و گفت كه امور سواحل بر موجب راى و هواء بندگان مضبوط شد اگر اجازت باشد عزم جزاير افرنج كنند سلطان فرمود كه اموال بازرگانان را به تمام و كمال بگزارند و سپاه را بجايگاه خود اجازت عودت دهند و مبارز الدين از جليل و حقير مهمّات پرداخته به زودى به خدمت درگاه پيوندد بر موجب امر اعلى بعد از عزم دستبوس كرد و در محروسهء قيصريه بدان سعادت رسيد چون كافهء امرا از مهمّات فتوحات فراغت يافتند و بقيصريه بدرگاه شتافتند موسم خزان رسيده بود و درختان عوض سيمافشانى عادت زرپاشى پيشه كرده بودند سلطان عزم انطاليه ساخت و در تمامت زمستان بخرّمى و عشرت مشغول بود
ذكر وفود ملك علاء الدين داودشاه صاحب ارزنجان به خدمت سلطان و وصف ارزنجان و نواحى آن « * »
چون ملك علاء الدين داودشاه بعد از پدر خود ملك فخر
هامش
a. و ايدوس و شنجSic ! Rec . III , 370 a deux noms* الاوامر العلائيه ص 345