شيخ را بسراء سلطنت دعوت كردند تا سلطان خلعت خلافت درپوشيد و عمامهء كه در بغداد تكوير كرده بودند بر سر نهاد و على ملأ من الناس مقرعهء حدود را كه معهود دار الخلافه است چهل چوب بر پشت سلطان راندند و جنيبت دار الخلافه را با نعل زرّين دركشيدند سلطان بحضور كافّهء انام سم جنيبت امام را استلام و با شيخ بزرگوار سوار شد و همه خلق سلطان را بر آن هيأت مطالعه كردند و چون معاودت نمودند و خوان نهادند و برداشتند قوّالان خاصّ سماع آغاز كردند مريدان معتبر كه در خدمت شيخ غور و نجد قطع كرده بودند دروجد آمدند و از ذوق آن سماع شوقى تمام در همه حاضران پديد آمد و با سلطان و امراء ديگر سيّما جلال الدين قراطاى مقراض كارى رفت و چون شيخ به منزل مبارك كه مهبط واردات «
a
» روحانى بود تحويل فرمود سلطان تكلّف بيش از حد و قياس تقديم داشت و در مدّت اقامت شيخ بقونيه بكرّات سلطان به زيارت مباركش استسعاد يافت و در وقت انصراف و مراجعت شيخ از وجوه خراج نصارى و ارامنه صد هزار عدد و پنجهزار دينار زر سلطانى بسكّه علائى از پانصد و صد و پنجاه مثقال مضروب و ديگر اجناس در صحبت قراطاى و نجم الدين طوسى برسم نفقات فرستاد و تا ؟ ؟ ؟
كى يك فرسنگ قونيه است بوداع رفت و از هم عاليهء شيخ استمداد نمود و در حالت مفارقت اين دو بيت بر زبان شيخ گذشت
هامش
a. بارقاتRec . III , 224