سلطان شهيد را بدار الملك آورد امير سيف الدين با رسولان و تحف روان شد چون نزديك رسيدند ملك الروم استقبال نمود و در توقير محلّ او بنهايت رسيد و بر موجب مسوّده كه از حضرت سلطنت ببياض رسانيده بودند سوگند خورد و اضعاف آنچه در مرّهء اولى فرستاده بود در كرّهء اخرى ترتيب كرده و برسم صدقه تا بوقت تدفين سلطان بر مرقد تفرقه كنند بيست هزار دينار فرمود و هيكل سلطان را با لشكر بسيار تا سرحد ملك خود فرستاد امير سيف الدين اينه و رسولان بازگشتند و به خدمت درگاه پيوستند و حكايات مقرّر شده را مكرّر كردانيدند و جانبين بوفور سرور و حبور معمور شد و چون جثّهء سلطانرا بقونيه آوردند و در جنب جدّ و پدر و برادر دفن كردند سلطان به زيارت سلاطين رفت و سى هزار با آنچه ملك الروم فرستاده بود ضم «
a
» فرمود و بعضى را هم آنجا بر مساكين تفرقه كرد و برخى را بزاويه و صوامع فرستاد و باقى را در اطراف ممالك روان كردانيد
ذكر عزيمت سلطان بجانب انگوريه و محاصرت برادرش ملك علاء الدين « * »
چون مدّتى برين نمط شادروان كرامت در ايوان سلطنت عزّ الدين كيكاوس مبسوط ماند و مهمّات و مصالح مضبوط شد سلطان را بر خاطر گذشت كه مادام كه برادرم بانگوريه باشد و بدان مقام كه احكام تمام دارد متحصّن ماند نه همانا كه ما را امن كلّى و فراغ اصلى حاصل گردد حسم مادهء اين فتنه از لوازم
هامش
aPضم( sic ).
* الاوامر العلائيه ص 133