مغول رسولى به بلاد روم فرستاده و كيغاتو برادر او را كه در آن ديار فرمانده و حكمران بود از مرگ ايلخان مغول آگاه كرده وى را به جانشينى او دعوت نمودند و كيغاتو ( كيخاتو ) در آلاطاغ در يكشنبه بيست و سوم رجب سال 690 ه به ايلخانى نشست .
در سال 697 ه يكى از امراى مغول بنام سلامش در بلاد روم سر به طغيان برداشت و چون غازان چند نفر از امراى خود را به سركوبى او فرستاد ، سلامش از لاچين نام مغول كمك طلبيد ، لاچين هم يكى از سرداران خويش را به يارى او فرستاد ولى امراى غازانى سردار لاچين و جمعى از لشكريان مصرى را كشتند و سلامش را مغلوب ساخته پس از چندى دستگير و مقتول كردند .
چنان كه گفتيم پس از مرگ عز الدين كيكاوس ، طرفدارانش پسر او مسعود را بپادشاهى برداشتند و آناطولى در زمان او به دو قسمت شد . قسمت شرقى به غياث الدين مسعود و قسمت غربى به غياث الدين كيخسرو رسيد 681 ه ( 1282 ميلادى ) و سيواس مركز حكومت غياث الدين مسعود دوم گرديد . پس از چندى غياث الدين كيخسرو مسموم گرديده درگذشت .
مغولان كه از زمان بايجو در آناطولى نفوذ فراوان پيدا كرده بودند ، در زمان غازان خان تسلط بيشترى يافته غياث الدين مسعود را به ايران خوانده در همدان نگاهداشتند 697 ه ( 1297 ميلادى ) . پس از آن برادرزادهء مسعود كه فرامرز نام داشت بنام علاء الدين كيقباد سوم از طرف غازان خان به حكومت آناطولى رسيد . سرانجام علاء الدين بواسطهء سوء رفتار توسط يكى از دشمنان خود با خنجر كشته شد . و غياث الدين مسعود دوم ديگرباره بحكومت آناطولى تعيين كرديد ( 703 ه - 1303 ميلادى ) . در سال 708 ه ( 1309 ميلادى ) كه مصادف با سلطنت الجايتو است ، غياث الدين مسعود در قونيه درگذشت . از آن پس مغولان ديگر لازم نديدند كه كسى را از خاندان سلجوقى به حكومت آناطولى تعيين كنند و شخصى بنام ايرينجين را كه سردارى مغولى بود بفرمانروائى آن ناحيه گماشتند . و ايرينجين نيز توسط تيمورتاش پسر امير چوپان از ميان رفت . از آن تاريخ يعنى از زمان مرگ غياث - الدين مسعود ( 708 ه ) ديگر نامى از پادشاهان سلجوقى در ميان نيست « 1 » .
هامش
( 1 ) -Namik orkun , P . 78 - 103 ; Claude Cahen , p . 293 - 303 ; Talbot Rice , P . 79 - 80