هم كه بدست آوردهاند با نهايت سرفرازى در تالار موزهء لوور در پاريس به نمايش گذارده شده است .
تپههاى شوش
در پانزده ميلى جنوب غربى دزفول تپههاى حيرتآور شوش سر به فلك كشيده است و آن در ساحل چپ رودخانهء كوچك شاور ( اصلا شاپور ) واقع گرديده است كه در همان حوالى در سمت شمالى سرچشمه مىگيرد و در بستر عميق و كمعرض از پائين قبر دانيال مىگذرد ، بين رودهاى آب دز « 1 » در شش و نيم ميلى جهت شرقى و كرخه كه در يك و نيم ميلى غربى آنجاست . اين رودخانه محلهء پرجمعيت شهر قديم را از حوزهء ارگ و قصر جدا مىساخته است . جمع محيط آن در پائين تپهها شش تا هفت ميل مىشود و داراى سه طبقه است . در طبقهء تحتانى شهر قديمى واقع بود . طبقهء دوم كه به شكل مستطيل است دو ميل و نيم محيط و 72 پا ارتفاع دارد و همان جاى مستحكم محل قصر بوده و قسمت فوقانى با 120 پا ارتفاع و 1100 يا رد محيط سطح تحتانى و 850 يا رد محيط قسمت فوقانى ارگ بوده كه هنوز قلعهء شوش خوانده مىشود .
اكتشافات ديولافوا
آقاى ديولافوا اين راز را باز نمود كه قصر داريوش در اثر آتشسوزى معدوم شده بود و يك قرن بعد بر خرابههاى آن اردشير منهمن - خوشحافظه ( 359 - 405 ق . م ) بناى باشكوهترى ساخت و از اين بنا يك نمونهء خيالى بوسيلهء آقاى ديولافوا تهيه و در لوور گذاشته شده است « 2 » . آثار عمدهء دستگاه قبلى كه وى كشف كرد بقاياى چندى است كه او با نهايت دقت بهم پيوسته و با سبك آزادانهاى بهصورت اصلى درآورده است و آن دو كتيبهء بسيار ممتاز از تيراندازان و شيرهاست كه نماى كاخ ثانوى را زينت داده بود و عالىترين نمونه از هنر ميناكارى با الوان گوناگون بر آجر است كه اختراع بابلىهاست ( در نينوا اثرى از آن نبوده
هامش
( 1 ) -Eulaeus( 2 ) - تالار داريوش و اردشير در شوش ( چون بنابر احتمال تجديد بنائى از عمارت اصلى است ) از حيث شكل و طرح نمونهء بزرگترى از تالار تخت خشيارشا در تخت جمشيد است و سه ايوان هركدام با دوازده ستون داشته و مانند ستونهاى پايتخت هخامنشى تالار مركزى داراى سى و شش ستون بوده است بعلاوه سه سرستون گاو كه آقاى ديولافوا نمونههاى عالى از آن را به لوور انتقال داده است .