دعاى آن حضرت عليه السّلام در روز چهارشنبه
ستايش خدائى را كه موجبات خوشنوديش در اينست كه از او خواستار شوند و آنچه را نزد او است بزارى بخواهند ، و خشمش در آن است كه از درخواست او دست بردارند ، و منزه است خدا كه بدانشش شاهد هر راز سرى است ، و بذات خود از هر موجود جسم دارى مباين ( و جدا ) است ، و معبودى نيست جز خدائى كه چشم و ديدهاى او را در نيابد ، و بعقلها و خردها نامعلوم نماند ، . . . و از نهادى بيرون نيست ، و حركت ديدگان را با آنچه در سينهها نهان است ميداند ، و خدا بزرگتر ( از توصيف ) است ، آن خدائى كه از صفات مخلوق بزرگتر ، و بر تمام آنچه خلائق در دل دارند ، آگاه است خدايا از تو خواهم درخواست آن كس كه از دعاى پروردگار خود خسته نشود ، و بدرگاه تو زارى كنم همانند غريقى كه اميد رفع گرفتارى خود را دارد ، و تضرع كنم همانند تضرع كسى كه از گناهان و خطاكاريهايش توبه كرده ، و توئى آن مهرورزى كه مالك همهء خلائق بوده و روى مشيت خود آنها را اجناسى برنگها و اندازههاى مختلف آفريدى ، و عمر و روزى هر يك را مقدر كردى ، و هيچ آفريدهاى تو را از آفريدهء ديگر بزرگ نيامد ، تا اينكه بهر نحو خواستى و از هر چه خواستى بطور مختلف بدانها جامهء هستى پوشاندى ، تو برتر و مسلط ترى از اينكه وزيرى بگيرى ، و نيرومند ترى از اينكه نيازى بكمك شريكى داشته باشى ، و منزهى از گرفتن فرزند ، و پاكى از ملامست زنان ، ديدگان نتواند تو را دريابد ، و پندارها به تو نرسد ،