خدايا مرا از آن كسانى گردان كه در شب و روز تو را تسبيح گويند و از ذكر تو سست نشوند ، و از پرستش تو خسته نگردند ، تو را تسبيح گويند و براى تو سجده كنند ، خدايا مرا از آن كسانى گردان كه در حال ايستاده و نشسته و بر پهلو ياد تو كنند ، و در خلقت آسمانها و زمين بينديشند و ( گويند ) :
پروردگارا اين را بيهوده و باطل نيافريدهاى منزهى تو و تو ما را از عذاب دوزخ نگاهمان دار ، پروردگارا هر كه را تو داخل دوزخ كنى براستى كه او را خوار و زبون كردهاى و ستمكاران يار و ياورى ندارند ، پروردگارا ما از نداكنندهاى شنيديم كه بايمان ندا ميزد ( و ميگفت ) كه بپروردگار خويش ايمان بياوريد ، ما هم ايمان آورديم ، پروردگارا گناهانمان را بيامرز و بديهامان بپوشان و ما را با نيكان بميران ، پروردگارا و آنچه را بوسيلهء فرستادگانت بما وعده دادهاى بما بده ، و روز قيامت ما را شرمنده و خوارمان مگردان كه محققا تو خلف وعده نخواهى كرد ، مگر نمىبينى هر كه در آسمانها و هر كه در زمين است ، و همچنين خورشيد و ماه و ستارگان و كوهها و درخت و جانوران و بسيارى از مردم براى خدا سجده ميكنند و بسيارى از مردم نيز ( در اثر نافرمانى ) عذاب بر آنها محقق شده ؟ و هر كه را خداوند خوار كند كسى ديگر او را گرامى و عزيز نتواند كرد و خدا هر چه خواهد انجام دهد ، آن خدائى كه آسمانها و زمين را در شش روز آفريد آنگاه بعرش پرداخت ، خداى رحمان است و از شخص خبير و آگاهى در بارهء او بپرس ، و چون بدانها گوئى براى خداى رحمان سجده كنيد گويند . خداى رحمان كيست ؟ آيا به آنچه تو دستورمان ميدهى سجده كنيم و همين بر دورى و تنفرشان بيفزايد » خدايا از تو ميخواهم اى ياور مردمان شايسته كه كار مرا به اعمال صالح و شايسته پايان دهى ، و دعايم را مستجاب فرمائى و خواسته مرا و هم آن كس كه كار او مرا اندوهگين و نگران كرده بما عطا فرمائى اى مهربانترين مهربانان .
الصحيفة العلوية والتحفة المرتضوية — صفحة 525
مساهمون: سيد هاشم رسولي محلاتى
ص٥٢٥