و آنچه را از تو خواستم به من عطا فرمائى اى بزرگوار كردار ، منزه است پروردگار عزت ، دعوت حق خاص او است ، و آنان كه جز او را ميخوانند هيچ گونه اجابتشان نكنند مگر مانند آن كس كه دو دست خود سوى آب برد كه آن را بدهانش برساند ولى رسانندهء آن نيست ، و دعوت كافران جز بگمراهى نيست ، و براى خدا سجده كند هر كه در آسمانها و زمين است با سايههاشان ( و آثار وجوديشان ) از روى رغبت و اشتياق و از روى جبر و الزام ، صبحگاه و شبانگاه ، خدايا ار تو خواهم كه نسبت به من مهربان باشى و به من ترحم كنى ، اى مهربان اى رحيم ، « مگر آن چيزهائى را كه خدا آفريده نمىبينند كه سايههاى آن از راست و چپ مىآيد و همه با كمال فروتنى براى خدا سجده كنند » « و براى خدا سجده كند آنچه از جنبندگان و فرشتگان كه در آسمانها و زمينند و بزرگى نمىكنند ، و از پروردگارشان كه فوق آنها است ميترسند و هر چه را مأمور شوند انجام دهند » خدايا مرا از آن كسانى گردان كه ايمان بغيب ( و ناديده ) دارند ، و نماز به پا دارند و زكات دهند ، و بدان چه نازل فرمودهاى ايمان آورند ، « و تو براستى آن را قرآنى به زبان عربى و از روى حق و حقيقت نازل فرمودى بگو بدان ايمان آوريد يا ايمان نياوريد آنان كه پيش از اين از علم و دانش بهرهمند گشتهاند » « چون قرآن بر آنها خوانده شود بر چانهها سجدهكنان بر زمين افتند و گويند : پروردگار ما منزه است ، و محققا وعدهء پروردگاران واقع خواهد شد ، و گريهكنان به خاك افتند و تواضع و خشوعشان افزون شود » .
خدايا مرا از كسانى قرارم ده كه بر ايشان نعمت دادى از فرزندان ابراهيم و اسرائيل ، خدا مرا از آن كسانى گردان كه بدانها نعمت دادى از پيمبران و راستگويان و شهيدان و آنان نيكو رفيقانى هستند ، خدايا مرا از آن كسانى گردان كه هدايتشان كردى و برگزيدى ، و از آنان كه چون آيات خداى رحمان بر ايشان خوانده شود سجده كنان در حال گريه به خاك افتند ،
الصحيفة العلوية والتحفة المرتضوية — صفحة 524
مساهمون: سيد هاشم رسولي محلاتى
ص٥٢٤