دعاى آن حضرت عليه السّلام در روز بيست و يكم ماه
خدايا مرا از آن كسانى قرارم ده كه به غيب ايمان داشته و نماز به پا دارند و از آنچه روزيشان كردهاى انفاق كنند ، و بر راه هدايت و از راه يافتگان قرارم ده ، و همان كلماتى را كه بر آدم ( عليه السلام ) تلقين كردى و بدان وسيله توبهاش را پذيرفتى به من تلقين فرما كه براستى توئى توبه پذير مهربان ، خدايا مرا از آن كسانى قرارم ده كه نماز را برپا دارد ، و زكات دهد ، و از زمره خشوعكنندگان قرارم ده ، آنان كه ببردبارى و نماز استعانت جويند ، و قرارم ده از آن كسانى كه بيمى ندارد و نه اندوهناكند ، خدايا مرا از آن مردمان شكيبائى قرارم ده كه چون مصيبتى بدانها رسد گويند : «
إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَيْهِ راجِعُونَ
» ( ما از آن خدا هستيم و بسوى او باز گرديم ) خدايا از جانب خود بر من درود و رحمتى مقرر دار و مرا از راه يافتگان گردان . خدايا در زندگى دنيا و آخرت مرا بگفتار ثابت پا برجايم فرما ، و از ستمكاران قرارم مده ، خدايا مرا از آن كسانى قرارم ده كه فرشتگان در حال پاكيزگى جانشان را بگيرند و بدانها گويند :
سلام بر شما ، خوش باشيد . و بپاداش اعمالى كه ميكردهايد در بهشت در آئيد ، خدايا مرا از آن كسانى قرارم ده كه بردبارى كردند و بر پروردگار خويش توكل داشتند ، خدايا به من در دنيا نعمت ده و در آخرت نيز نعمت