دعاى آن حضرت در انقطاع بسوى خداى تعالى ( بريدن از خلق و توجه بسوى خالق )
خدايا تو براى دوستانت انيس ترين همدمانى ، و براى رسيدگى به كار توكلكنندگانت از هر كس مهياترى ، در كارهاى پنهانيشان آنها را مى بينى و برازهاى درونى دلشان آگاهى ، و اندازهء بينائيشان را ميدانى ، و از اين رو رازهاى درونشان در پيش تو آشكار و دلهاشان باشتياق تو سوزان است .
اگر بيكسى آنها را بوحشت اندازد همان ذكر ( و ياد ) تو بدانان انس بخشد و اگر مصيبتها ( و پيش آمدهاى ناگوار ) برايشان فرو ريزد براى پناهجوئى بدرگاه تو آيند چون يقين دارند كه زمام كارها بدست تو است ، و از قضا و فرمان تو سرچشمه گيرد . خدايا اگر من در سؤال خود سستى كردم يا راه درخواست را گم كردم تو مرا بر آنچه صلاح من است راهنمائى فرما و در دلم را بجانب آنچه موجب رشد و هدايت من مىباشد برگير كه اين كار از راه و رسم هدايت تو دور نيست ، و از رسيدگيهائى كه هميشه به كار بندگانت ميكنى تازگى ندارد .
خدايا مرا مشمول عفو و گذشتت قرار ده و در معرض عدل خود قرارم مده .
خدايا تو در كتاب محكمت كه بر پيامبر مرسل خويش صلّى اللَّه عليه و آله نازل فرمودى چنين گفتهاى و گفتهات حق است : « آنها اندكى از شب را ميخوابيدند