8169
من لزم الطّمع عدم الورع .
هر كه ملازم باشد طمع را درنيابد پرهيزگارى را ، مراد طمع در دنيا وحرص در آنست وظاهرست كه كسى كه لازم باشد آنرا وجدا نشود از آن پرهيزگارى را در نيابد ، وممكن است كه مراد مطلق طمع از غير خدا باشد ومراد در نيافتن پرهيزگارى كامل باشد ، واين كه پرهيزگارى كامل اينست كه كسى طمع از غير خدا أصلا نداشته باشد .
8170
من راقه زبرج الدّنيا ملكته الخدع .
هر كه خوش آيد أو را زينت دنيا مالك شود أو را فريبها يعنى فريبهاى دنيا .
8171
من علم ما فيه ستر على أخيه .
هر كه بداند آنچه را در اوست بپوشد بر برادر خود ، مراد اينست كه كسى كه عيب برادر مؤمن خود را نپوشد واظهار كند گوئيا نمىداند عيبهايى را كه در خودش باشد كه اگر داند آنها را بايد كه شرم كند وچنانكه عيب خود را مىپوشد عيب ديگران را هم پوشد .
8172
من خشع قلبه خشعت جوارحه .
هر كه فروتنى كند دل أو فروتنى كند اعضاى أو ، مراد اينست كه هر كه در دل أو ترس حق تعالى باشد وفروتنى كند از براي أو البتة اعضاى ديگر أو نيز فروتنى كنند از براي أو باقامت طاعات وعبادات از روى خضوع وافتادگى ، وهر كه چنين نكند اين نشان اينست كه نعوذ باللّه در دل ترس از خدا ندارد ودل أو نيز فروتنى نمىكند از براي أو .
8173
من أحبّنا بقلبه وأبغضنا بلسانه فهو في الجنّة .
هر كه دوست دارد ما را بدل خود ودشمن دارد ما را بزبان خود پس أو