7978
من ركب هواه زلّ .
هر كه سوار شود بر هوا وهوس خود بلغزد .
7979
من تكبّر على النّاس ذلّ .
هر كه تكبر كند بر مردم خوار شود ، يعنى حقّ تعالى عاقبت أو را بجزاى آن خوار گرداند يا مردم أو را هر وقت دست يابند خوار گردانند .
7980
من أظهر عزمه بطل حزمه .
هر كه اظهار كند عزم خود را باطل شود دورانديشى أو ، مراد اينست كه دورانديش بايد كه عزم خود را بكسى اظهار نكند تا اين كه جمعى كه نخواهند كه آن بشود بر آن مطّلع نشوند وچاره وتدبيري از براي بر هم زدن آن بكنند .
7981
من قلّ حزمه ضعف عزمه .
هر كه كم باشد حزم أو سست باشد عزم أو ، زيرا كه عزمي كه از روى حزم ودورانديشى نباشد بمجرّد هوا وهوس باشد ، وظاهرست كه آن سست باشد وزود برهم خورد .
7982
من حذّرك كمن بشّرك .
كسى كه بترساند ترا مثل كسيست كه بشارت دهد ترا ، يعنى چنانكه ترا خوش مىآيد از آن بايد كه خوش آيد از اين نيز ، زيرا كه هرگاه ترا از كار بدى بترساند وقبول كنى آنرا وبازدارى خود را از آن نجات يأبى از زيان وخسران أو ، پس آن نيز بمنزلهء بشارتيست از براي تو بأمري كه مرغوب تو باشد .
7983
من ذكّرك فقد أنذرك .
هر كه بياد تو آورد پس بتحقيق كه ترسانيده ترا ، ممكن است كه مراد اين باشد