هر كه يارى كند حق را فيروزى يابد ، مراد به « حق » هر حقيست ، وبه « فيروزى يافتن » فيروزى يافتن بخير وثوابست .
7700
من أطاع ربّه ملك .
هر كه فرمان برد پروردگار خود را مالك شود ، يعنى مالك شود سعادت ونيكبختى را ، يا مالك شود نفس خود را وحفظ نمايد از هلاك وفساد .
7701
من أطاع هواه هلك .
هر كه فرمان برد خواهش خود را هلاك گردد .
7702
من يطع اللّه يفز .
هر كه فرمانبردارى كند خدا را فيروزى يابد .
7703
من يغلب هواه يعزّ « 1 » .
هر كه غلبه كند بر خواهش خود عزيز گردد ، يعنى خواهش را در فرمان خود دارد ، و « عزيز گردد » يعنى در دنيا وآخرت .
7704
من قنع شبع .
هر كه قناعت كند سير گردد ، يعنى هر كه قناعت كند به آن چه روزى أو شده سير شود بآن وكافى باشد آن أو را ، واگر قناعت نكند هرگز سير نشود هر چند زياد تحصيل كند باز زيادة بر آن خواهد وهمچنين پس هميشه در تعب سعى وطلب باشد .
7705
من تقنّع قنع .
هر كه بدارد خود را بر قناعت قانع شود ، مراد اينست كه تحصيل قناعت ، يعنى راضى شدن به آن چه روزى اين كس شده دشوار نيست همين كه آدمي آنرا خواهد وخود را بر آن دارد قانع شود وتعب وزحمتى از براي آن نبايد كشيد .
هامش
( 1 ) در زاء « يعزّ » مطابق قاعده فتحه وكسره وجزم بعد از فك ادغام نيز جايز است .