بر مىخيزد و آن صداى جبرئيل - عليه السّلام - است « 1 » .
( 1 ) و فرمود : هنگامى كه قائم - عجّل اللَّه تعالى فرجه الشريف - قيام كند بر سر قبر مؤمن مىآيند و به او گفته مىشود : اى فلانى ! امامت ظهور كرده اگر مىخواهى به او ملحق شوى ، ملحق شو و اگر مىخواهى نزد پروردگارت اقامت كنى ، چنين كن « 2 » .
امام موسى بن جعفر - عليه السّلام - از پدرانش - عليهم السّلام - و از امام حسين - عليه السّلام - روايت كرد كه فرمود : بر رسول خدا - صلّى اللَّه عليه و آله - وارد شدم در حالى كه نزد حضرت ، ابىّ بن كعب بود . پيامبر فرمود : آفرين و مرحبا به تو اى ابا عبد اللَّه ! اى زينت آسمانها و زمين ! ابى گفت : چگونه غير از تو كسى زينت آسمانها و زمين مىباشد ؟
فرمود : حسين - عليه السّلام - در آسمانها بزرگتر و با عظمتتر از زمين است ، چرا كه ( نام ) او در طرف راست عرش الهى نوشته شده است و ( بقيّه ائمه ) تا رسيد به نام مهدى - عجّل اللَّه تعالى فرجه الشريف - از فرزندان امام حسين - عليه السّلام - فرمود :
هر مؤمنى به او راضى مىگردد ، او حكم و امر به عدل و داد مىكند و از « تهامه » خروج مىكند تا اينكه دلائل و نشانهها ظاهر گردد . خداوند از دورترين نقاط عالم به تعداد جنگجويان بدر ، 313 نفر براى او گرد مىآورد . همراه او صحيفه و كتابيست كه در آن نام اصحاب و پدرانش و زادگاهشان و زيورها و كنيههايشان نوشته شده است .
ابى پرسيد : علامات و نشانههاى او چيست ؟
پيامبر - صلّى اللَّه عليه و آله - فرمود : براى او علم و نشانهايست كه وقتى زمان خروجش فرا برسد ، آن علم و نشانه به خودى خود منتشر مىگردد ، پس آن نشانه و علم ، حضرت را ندا مىدهد كه : اى ولىّ خدا ! خروج و قيام كن و دشمنان خدا را به قتل برسان و براى او شمشيرى است كه هنگام خروج حضرت ، از غلافش بيرون آمده و او را صدا مىزند كه : اى ولىّ خدا ! خروج كن ، بر تو روا نيست كه دست از
هامش
( 1 ) بحار : 52 / 230 ، حديث 96 .
( 2 ) بحار : 53 / 91 ، حديث 98 .