و از سيف بن عميره روايت شده است كه ابو جعفر منصور گفت : ناگزير بايد منادى اى از آسمان به نام مردى از فرزندان ابو طالب ندا كند ، من اين حديث را از ابو جعفر محمّد باقر - عليه السّلام - شنيدم « 1 » .
( 1 ) و امام باقر - عليه السّلام - فرمود : دو نشانه پيش از ظهور قائم - عجّل اللَّه تعالى فرجه الشريف - به وقوع مىپيوندد كه اين دو شاهدى هستند كه از زمان هبوط آدم به زمين تا آن زمان سابقه نداشته است : يكى اينكه خورشيد در نيمهء ماه رمضان مىگيرد و ديگر اينكه ماه در آخر آن منخسف مىشود و در آن هنگام حساب اخترشناسان بهم مىخورد « 2 » .
و فرمود : پرچمهاى سياه كه از خراسان آمده در كوفه فرود مىآيند ، وقتى « مهدى » ظهور مىكند آنان را طلبيده و بيعت مىكنند « 3 » .
و فرمود : گويا قائم - عجّل اللَّه تعالى فرجه الشريف - را در روز عاشورا مىبينم كه در ميان ركن و مقام ايستاده و دست جبرئيل روى دست اوست و مردم را به بيعت با خداوند دعوت مىكند ، آنگاه زمين را پر از عدل و داد مىنمايد « 4 » .
و فرمود : هنگامى كه قائم وارد كوفه مىشود ، هيچ مؤمنى نيست مگر اينكه در آنجاست يا به آنجا مىرود « 5 » .
و امام باقر - عليه السّلام - به عمار دهنى فرمود : مدت بقا و توقف سفيانى را در ميان خود ( وى از اهل كوفه بوده است ) چقدر مىدانى ! عرض كردم : نه ماه ، به اندازهء دورهء باردارى زن .
فرمود : اى مردم كوفه ! چه خوب دانا مىباشيد ! « 6 » و همچنين روايت شده كه به
هامش
( 1 ) كتاب غيبت شيخ طوسى : ص 265 . بحار : 52 / 288 ، حديث 25 .
( 2 ) كافى : 8 / 212 ، حديث 258 . بحار : 52 / 213 ، حديث 67 .
( 3 ) اثبات الهداه : 7 / 412 ، حديث 65 . بحار : 52 / 217 ، حديث 77 .
( 4 ) كتاب غيبت شيخ طوسى : ص 274 . بحار : 52 / 290 ، حديث 30 .
( 5 ) بحار : 52 / 330 ، حديث 51 .
( 6 ) اثبات الهداه : 7 / 414 ، حديث 70 . بحار : 52 / 216 ، حديث 74 .