حرمت اكل مال حرام
( 1 ) 33 - از ابن بابويه روايت شده كه نقل كرده است : ابو جعفر محمّد بن محمّد خزاعى از ابو على بن حسين ابو الحسين اسدى از پدرش ( رضي الله عنه ) كه گفت : بدون آنكه من سؤالى كرده باشم ، ابتدائا از شيخ ابو جعفر محمّد بن عثمان عمرى ( نائب دوّم حضرت مهدى - عجّل اللَّه تعالى فرجه الشريف - ) توقيعى به اين شرح به دستم رسيد : « [ بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ ] لعنت خدا و ملائكه و مردم تماما بر كسى كه درهمى از مال ما را حلال بداند » . اسدى مىگويد : به ذهنم رسيد كه اين مطلب براى كسى است كه حلال بداند حرامى را ، پس چه مزيّتى در اين براى حجّت از غير حجّت است ؟ اسدى ادامه مىدهد : قسم به آن كسى كه محمّد را به حق بشارت دهنده قرار داد ، بعد از آن در توقيع نگريستم و ديدم كه به آنچه در ذهنم گذشته تغيير يافته است : « [ بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ ] لعنت خدا و ملائكه و مردم تماما بر كسى باد كه درهمى از مال ما را به طور حرام بخورد » . خزاعى مىگويد : اسدى اين توقيع را نزد ما آورد و ما آن را ديديم و خوانديم « 2 » .