به آنان گفته مىشود : اگر معجزات مىتواند سحر باشد و علم يقينى براى انسان نياورد ، پس ممكن است كسى كه قرآن را از حفظ مىخواند ، ساحر باشد يا كسى كه صنعتى اختراع كرده ساحر باشد و با سحر اين كار را انجام بدهد . و اين موجب مىشود آن راهى كه مىگوييد شناختن با آن آسان است ، بسته گردد ؛ زيرا شما به صحّت و درستى سحر قائل مىشويد و اينكه ساحر با سحرش بر ديگران برترى دارد و مىتواند كارهايى كه ديگران از آن عاجز هستند انجام دهد ، در حالى كه گفتيد :
« سحر » علمى بوده كه قبلا وجود داشته است و فلاسفه پيرامون آن كتابهايى نوشته بودند سپس با سوزاندن مسلمانان كتب اكاسرهاى كه فلاسفه آنها را در علم سحر نوشته بودند ، اين علم منقطع گرديد و از بين رفت .
پس كسى كه از شما به صحّت نبوّت اقرار مىكند ، بهتر است بگويد : ساحر ، پيامبرى از پيامبران است ؛ زيرا پيامبر در نظر او كسى است كه در علم به جايى برسد و به كارهايى قادر باشد كه ديگران از آن عاجز هستند . و اين شخص ساحر هم به خاطر علمش به جايى رسيده كه مىتواند دين و قانونى مطابق مصلحت مردم قرار دهد كه اگر آن را قبول كنند مناسب دنيايشان مىباشد !
پيامبر اكرم ( ص ) در اعلى درجهء نبوّت
( 1 ) اين اشخاص مىگويند : ما دستورات شرع را فهميديم و آنها را به كار بستيم و عمل نموديم و ديديم براى رياضت نفس و پاكى از رذايل اخلاقى و برانگيختن محاسن و فضائل اخلاقى مؤثر است . و به همين مطلب بعضيها اشاره كردهاند و گفتهاند هنگامى كه معناى نبوّت را فهميدى پس در قرآن و اخبار زياد دقت كن تا علم ضرورى بيابى كه محمّد - صلّى اللَّه عليه و آله - در بالاترين درجهء نبوّت است و تجربه كردن آنچه در عبادت گفته و تأثير آن در تصفيه قلب ، به تو كمك مىكند .
خود حضرت نيز با فرمايشات خود اين مطلب را تصديق نموده ؛ چنانچه فرمود :
« هر كس به آنچه مىداند عمل كند ، خداوند به او علم ندانسته را هم تعليم مىدهد » .
و يا : « هر كس ظالمى را يارى كند ، خداوند آن ظالم را بر او مسلط مىكند » .