و نيز خداوند به پيامبرش فرموده :
وَ اللَّهُ يَعْصِمُكَ مِنَ النَّاسِ
« 1 » ، در حالى كه دندان پيامبر را شكستند [ شهيد كردند ] و سرش را زخمى نمودند .
و نيز در قرآن مجيد آمده است :
ادْعُونِي أَسْتَجِبْ لَكُمْ
« 2 » ، در حالى كه مردم هميشه دعا مىكنند ولى اجابت نمىشود .
و نيز :
فَسْئَلُوا أَهْلَ الذِّكْرِ إِنْ كُنْتُمْ لا تَعْلَمُونَ
« 3 » ، و اين دليل است بر اينكه - نعوذ باللَّه - محمّد - صلّى اللَّه عليه و آله - به آنچه داشته مطمئن نبوده و مردم را به سوى كسانى كه خود شاهد بوده است كه آنان كتمان حق مىكردند و باطل مىگفتند ، حواله داده در حالى كه آنان نزد او غير ثقه در ادّعا و خبر بودند .
پاسخ و ابطال سخنان منكرين نبوّت و امامت
( 1 ) پاسخ از آنچه گفتيد اوّلا اين است كه : تأويل چيزى كه حكايت كرديد غير از آن چيزى است كه توهم نموديد . اينكه كفّار بر مؤمنين سلطه ندارند ؛ يعنى در اقامه حجّت سلطه ندارند و نمىتوانند دليل اقامه كنند و دين مؤمنين را باطل نمايند و منظورش قهر و غلبهء ظاهرى نيست . و اين معناى اين آيه است كه مىفرمايد :
لِيُظْهِرَهُ عَلَى الدِّينِ كُلِّهِ وَ لَوْ كَرِهَ الْمُشْرِكُونَ
« 4 » يعنى با دليل و حجّت نه با قهر و غلبه .
و يحيى بن زكريّا هنگام كشته شدن حجّتش بر قاتلانش ثابت بود و با دليل و حجّت پيروز بود ، گر چه در ظاهر مغلوب گرديده بود و اين هم دليل بطلان دين و فساد طريقهاش نمىشود .
اما در مورد آيهء :
إِنْ يَكُونُوا فُقَراءَ يُغْنِهِمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ
، دو پاسخ دارد : يكى اينكه منظورش فقر جنسى بوده كه با نكاح غنى مىشود . و ديگرى اينكه خداوند غالب حالها را مراعات كرده و بعد از ازدواج پيامبر به خديجه فرمود :
وَ وَجَدَكَ عائِلًا فَأَغْنى
« 5 » ؛ يعنى تو را با مال او غنى ساخت .
هامش
( 1 ) سورهء مائده ، آيهء 67 .
( 2 ) سورهء غافر ، آيهء 60 .
( 3 ) سورهء نحل ، آيهء 43 و انبياء ، آيهء 7 .
( 4 ) سورهء توبه ، آيهء 33 .
( 5 ) سورهء ضحى ، آيهء 7 .