( 1 )
باب هيجدهم : ام المعجزات ؛ قرآن مجيد
( 2 ) « الحمد للَّه الذي جعل القرآن لنبيّنا - صلّى اللَّه عليه و آله - ام المعجزات و معظمها و صلّى اللَّه على خيرته من خلقه محمّد و آله اشرف الصلاة و أعظمها » .
اما بعد : « قرآن مجيد » تنها تصديقكنندهء پيامبر نيست بلكه تمام پيامبران و جانشينان آنان و امامان بعد از پيامبر را هم تصديق مىكند . و تمام قرآن فقط يك معجزه نيست ، بلكه معجزات بىشمارى است . و در آن آيات و معجزاتى به اندازهء شنها و ريگها مىباشد ؛ چون كوچكترين سورهء آن « كوثر » است كه در آن از دو جهت اعجاز وجود دارد :
يكى از جهت اينكه : او در مورد آينده غيبگوئى مىكند و همان گونه كه خبر داده بود ، بدون تخلّف واقع شده است و خداوند متعال مىفرمايد :
إِنَّ شانِئَكَ هُوَ الْأَبْتَرُ
وقتى كه شخصى از قريش گفت : محمّد مردى است كه ذريّه ندارد و هنگامى كه مرد از ياد مىرود و كسى را ندارد كه بعد از مرگش او را به ياد بياورد ، خداوند اين مطلب را بر گويندهاش منعكس كرد و همان گونه هم شد .
و جهت ديگر اعجاز اين سوره ، در « نظم » آن است ؛ چون اين سوره با كمى حروفش و كوتاهى آياتش ، ترتيب زيبا و امر عجيبى را و بشارت براى پيامبر و تعبّد به عبادات را با آسانترين الفاظ و كمترين بيان ، در برگرفته است ، در يك كتاب جداگانهاى اين را متذكرشدهايم .