گفتم : سرور من ! بعد از اين شما را نخواهم ديد ؟
فرمود : اى حسن ! اگر خداوند بخواهد .
مىگويد : از حجّم برگشتم و در مدينه به خانهء امام جعفر صادق - عليه السّلام - رفتم و آنجا ماندم ، از آنجا فقط براى سه چيز : تجديد وضو ، خواب و وقت افطار بيرون مىآمدم و برمىگشتم . هنگام افطار به منزلم برمىگشتم و كوزهاى را پر از آب مىديدم كه سر آن پيالهاى قرار دارد كه در آن هر چه در روز به آن ميل داشتم وجود داشت ، اين خوردنى . و لباس زمستان در زمستان و لباس تابستان در تابستان براى من كفايت مىكرد ، روزى آب را مىگرفتم و به خانه مىپاشيدم و كوزهء خالى را رها مىكردم و برايم طعام آورده مىشد ، در حالى كه به آن نياز نداشتم ، ولى طورى نشان مىدادم كه همراهانم نفهمند « 1 » .
فرجام دروغگويى در حضور امام زمان ( عج )
( 1 ) محمّد بن شاذان از كابلى نقل مىكند كه او را نزد ابو سعيد غانم بن سعيد هندى ديدم ، گفت : از كابل در حال شك و براى جستجو بيرون آمده و درستى اين دين را در انجيل يافته بود و با آن خواسته است تا هدايت شود .
ابن بابويه مىگويد : محمّد بن شاذان در نيشابور به من گفت : خبردار شدم كه او رسيده ، مترصد شدم تا اينكه او را ملاقات كردم و در بارهء داستانش از او پرسيدم ، گفت : پيوسته در جستجوى دين حق بود . تا اينكه در مدينه اقامت كرده است و قصد خود را به هر كس كه مىگفته او را طرد و به همه معرفى مىكردند تا اينكه پير مردى از بنى هاشم به نام « يحيى بن محمّد عريضى » را ديده و آن پيرمرد گفته است : چيزى را كه تو جستجو مىكنى آن در « صريا » « 2 » است . پس به قصد « صريا » رفتم و وارد دهليز شدم كه آب پاشيده شده بود . پس خودم را بر پستويى
هامش
( 1 ) بحار الانوار : 52 / 31 ، حديث 27 .
( 2 ) « صريا » در سه ميلى مدينه قرار دارد كه امام موسى كاظم - عليه السّلام - آن را بنا كرده است .