كه منافق مىخورد هستهاش تلخ بود . كه خداوند با اين وسيله چهرهء آنان را به آن پيامبر معرّفى نمود « 1 » .
رسول خدا - صلّى اللَّه عليه و آله - نيز براى شخصى يهودى كه حقّى بر گردن مسلمانى داشت و قرار گذاشته بودند كه او ( مسلمان ) چند درخت خرما براى آن يهودى بكارد و به آن رسيدگى كند تا به رنگهاى مختلفى خرما بدهد ، اين كار را انجام داد . رسول خدا - صلّى اللَّه عليه و آله - به على - عليه السّلام - دستور فرمود كه هستهء خرما را به تعدادى كه آن مسلمان براى يهودى تعهد كرده بود ، فراهم سازد ( بياورد ) آنگاه پيامبر - صلّى اللَّه عليه و آله - هستهاى را در دهان مباركش قرار مىداد و بعد به على - عليه السّلام - مىداد تا در زمين خاك كند . وقتى على - عليه السّلام - اوّلى را كاشت و مشغول دوّمى مىشد ، اوّلى مىروئيد و سبز مىشد ، تا بالاخره درختهاى خرما با رنگهاى مختلف از زرد گرفته تا قرمز و سفيد و سياه و غيره ، به ثمر مىنشست . و پيامبر - صلّى اللَّه عليه و آله - به همراه على - عليه السّلام - لابلاى آنها قدم مىزدند كه نخلى به نخل ديگر ندا داد كه : اين رسول خدا - صلّى اللَّه عليه و آله - و اين هم وصى و جانشين اوست از آن پس آن نخل به « نخل صيحانيه » ناميده شد « 2 » .
و خيلى از فرزندان آنها يعنى ائمهء معصومين - عليهم السّلام - نيز وقتى با عدهاى از كنار درختى خشك مىگذشتند و دعا مىكردند ، فورا آن درخت خشك برگ و ميوه مىداد و از آن مىخوردند كه قبلا گذشت .
( 1 )
مقايسهء معجزات ابراهيم ( ع ) با معجزات ائمه ( ع )
( 2 ) حضرت ابراهيم - على نبينا و عليه السّلام - مهمان را زياد دوست مىداشت و
هامش
( 1 ) علل الشرائع شيخ صدوق : 573 ، حديث 1 به اسنادش از امير المؤمنين - عليه السّلام - و او از رسول خدا - صلّى اللَّه عليه و آله - . بحار الانوار : 14 / 456 ، حديث 8 .
( 2 ) بحار : 17 / 365 ، حديث 7 .