- سلام اللَّه عليها - را عطا نمود كه او سرور زنان جهان است . و جانشينى و امامت را در برادر و پسر عمويش حضرت على - عليه السّلام - قرار داد و بعد از آن در امام حسن و امام حسين - عليهما السّلام - و سپس در فرزندان امام حسين - عليه السّلام - تا حجة بن الحسن - عجّل اللَّه تعالى فرجه الشريف - و اين تا قيام قيامت است و همهء آنان فرزندان رسول خدا - صلّى اللَّه عليه و آله - از طرف فاطمه - سلام اللَّه عليها - هستند همانطور كه وصايت و جانشينى را در نسل هارون برادر حضرت موسى - عليه السّلام - قرار داد و همچنان كه عيسى - عليه السّلام - از نسل پيامبران بود ، خداوند متعال مىفرمايد : « و از ذرّيهء او داود و سليمان و ايوب و يوسف و موسى و هارون است و بدينسان نيكوكاران را پاداش مىدهيم و زكريا و يحيى و عيسى » « 1 » .
( 1 ) و خداوند متعال به حضرت محمّد - صلّى اللَّه عليه و آله - كتاب مجيد و قرآن عظيم را عطا كرد و درب حكمت را بر او و اهل بيتش گشود و اطاعت آنان را به طور مطلق ( بدون قيد و شرط ) واجب نمود در آنجا كه فرمود : « خدا و رسول و فرمانداران ( از طرف خدا و رسول ) را اطاعت كنيد » « 2 » .
و اگر حضرت يعقوب - عليه السّلام - در فراق و دورى فرزندش يوسف صبر كرد به حدى كه نزديك بود از ناراحتى و اندوه جان دهد ، پيامبر اكرم - صلّى اللَّه عليه و آله - از داغ مرگ يگانه پسرش - كه خيلى او را دوست مىداشت - سوگوار شد ، ولى صبر نمود . يعقوب از فراق و دورى يوسف اندوهگين شد ، ولى پيامبر - صلّى اللَّه عليه و آله - در مرگ نور چشمش ناراحت و محزون گرديد ، در حالى كه يعقوب يكى از پسرانش را گم كرده بود و يقين به مرگش هم نداشت .
و اگر به يوسف مقدارى از جمال و زيبايى عطا شده بود ، ولى زيبايى و جمال پيامبر ما چنين وصف شده است : « اگر او را ببينى همچون آفتابى است كه طلوع مىكند » . و اگر حضرت يوسف - عليه السّلام - به دورى و غربت از وطن و جدايى مبتلا شد ، پس پيامبر - صلّى اللَّه عليه و آله - از وطن و زادگاهش بخاطر آزار و اذيت
هامش
( 1 ) سورهء انعام ، آيهء 84 و 85 .
( 2 ) سورهء نسا ، آيهء 59 .