از اين راه اقرار مىكنيد و ايمان به نبوّت او مىآوريد ؟
پس اگر بگويند : در نقل آنان دروغ جائز نيست ، مىگوييم : اگر نسبت به آنان در اين مطلب دروغ را جائز نمىدانيد ، مىبايست ملتزم شويد به اينكه آمدن پيامبر بعد از حضرت محمّد - صلّى اللَّه عليه و آله - از طرف خداوند را جايز ندانيد ؛ زيرا همان افرادى كه اخبار او را نقل كردهاند ، خود آنان گفتهاند كه پيامبر - صلّى اللَّه عليه و آله - فرمود : « بعد از من پيامبرى نيست » .
و اگر درستى يكى از اين دو نقل جايز باشد ، راستى و درستى ديگرى نيز جايز است و همچنين آن افرادى كه براى ما نقل كردهاند كه پيامبر اكرم آنان را به اين مطلب كه بعد از او پيامبرى نيست ، مطلع نموده است ، آنان به حدى از كثرت و زيادى رسيدهاند كه نمىتوان به آنها نسبت تبانى بر دروغ و مانند آن داد . و بر اين مطلب ، شيعه اجماع كرده است و اجماع آنان حجّت است . و اين كلام پيامبر علامتى است كه مراد و مقصود حضرت از آن دانسته مىشود كه حضرت ارادهء عموميتى نموده است كه به هيچ وجه تخصيص بردار نيست . پس دانستيم ( با شنيدن اخبار آنان به اين صورت ) كه : حتما بعد از رسول خدا - صلّى اللَّه عليه و آله - پيامبرى نيست .
و اگر گفتند : چطور اين مطلب به ذهن ما نمىرسد ؟ مىگوييم : چون شما دقّت در اين روايت نمىكنيد همانطور كه يهوديها و مسيحيها در اخبار پيامبر كه مىبينند و تصديق مىكنند ، دقت نمىكنند . اگر شما و آنان آن روايت را به دقت ملاحظه مىكرديد ، براى شما و آنها علم به اين دو امر حاصل مىشد ، همانطور كه براى ما حاصل شده است .
( 1 ) برهان چهارم و اگر ( خرّميه ) بگويند : فرقى بين شما و اهل تورات و انجيل نيست ؛ چون آنان مىگويند : حضرت موسى و عيسى - عليهما السّلام - ما را به چنگزدن به دينمان براى هميشه دستور دادهاند و اين امر اقتضاى ابديت و هميشگى بودن را مىكند كه
الخرائج والجرائح ( جلوه هاى اعجاز معصومين ع ) ( فارسي ) — صفحة 596
مساهمون: قطب الدين الراوندي
ص٥٩٦