آنچه شما گفتيد دلالت نمىكند ؛ چون معناى آيه چنين است : « اگر خبر رسولان قبل از شما به شما مىرسيد و آنان آيات و ادلهء مرا براى امتهاى خود مىگفتند در حالى كه من بر شما نازل كردم ، پس كسى كه به اوامر او عمل و نهى از نواهى او كند ، ترسى و اندوهى بر او نيست » ، پس در اينجا مضاف حذف شده و به جاى آن مضاف اليه آورده شده ؛ مانند آيهء شريفه :
وَ سْئَلِ الْقَرْيَةَ
؛ يعنى : سؤال كن از آن ده » « 1 » .
( 1 ) و ايجاز و اختصار در كلام پسنديده و برتر است و فصاحت قرآن از جالبترين بلاغت است و هر كس كه در اين خطاب الهى دقت كند ، متوجه آنچه ما ذكر كرديم مىشود . و متذكر نمىشوند مگر صاحبان خرد .
و آيهء بعدى صحّت آنچه را كه ما گفتيم تأييد مىكند و آن فرمودهء حقتعالى است كه : « و كسانى كه آيات ما را تكذيب كردند و از آنها سرپيچى نمودند ، آنان اهل دوزخند و در آن جاودانه خواهند بود » « 2 » . و اين اخطار براى امت حضرت محمّد - صلّى اللَّه عليه و آله - است در حالى كه هيچ شكى نيست كه آن براى گذشته است نه آينده . و معناى آن اين است كه : « پس هر امتى از امتهاى اين پيامبران كه آنان را تكذيب كردند ، به سبب اين آيات و از قبول اين معجزات سرپيچى كردند ، پس آنان اهل دوزخ شدند ، و اگر شما نيز مانند آنان بشويد و اين آيات را قبول نكنيد ، شما نيز مانند آنها اهل دوزخ و جهنّم مىشويد » .
بنا بر اين ، اگر چه اين خطاب بر آينده آمده و مستقبل مىباشد ولى مراد از آن گذشته است - بنا بر آنچه گذشت - چون پيامبر ما حضرت محمّد - صلّى اللَّه عليه و آله - آن خطاب عام قرآنى را تخصيص زده به اين خبر و روايت است كه : « لا نبىّ بعدى ؛ يعنى : بعد از من پيامبرى نيست » و تخصيص خوردن قرآن به سبب روايات جائز و فراوان است .
هامش
( 1 ) سورهء يوسف آيهء 82 كه در اين آيهء شريفه كلمهء « اهل » كه مضاف است حذف شده و بجاى آن « القرية » آورده شده ؛ يعنى بپرس از اهل آن قريه .
( 2 ) سورهء اعراف : آيهء 36 .