مىگويد : امام - عليه السّلام - ساكت شد تا اينكه به ابطح مكه رسيديم و مردمى را ديديم كه به سوى خدا مىناليدند . حضرت فرمود : اى ابو محمّد ! آنچه را كه من مىشنوم تو نيز مىشنوى ؟
گفتم : صداى نالهء مردم را مىشنوم . فرمود : سر و صدا چه زياد و حاجى چه كم است ! سوگند به كسى كه محمّد - صلّى اللَّه عليه و آله - را به پيامبرى برگزيده ! خداوند فقط از تو و ياران تو قبول مىكند . آنگاه دستش را به صورتم كشيد ، نگاه كردم ديدم اكثر مردم به صورت خوك و الاغ و ميمون هستند مگر اندكى از مردم « 1 » .
بهشت ، جايگاه شيعيان اهل بيت ( ع )
( 1 ) 29 - ابو بصير مىگويد : با امام صادق - عليه السّلام - حجّ بجا آوردم وقتى كه در طواف بودم پرسيدم : اى فرزند رسول خدا - صلّى اللَّه عليه و آله - آيا خداوند اين مردم را مىبخشد ؟ فرمود : بيشتر كسانى كه مىبينى ميمون و خوك هستند .
گفتم : آنان را به من نشان بده ؟ ! آنگاه حضرت دعايى كرد و دستش را بر چشم من كشيد كه آنها را - همان گونه كه امام فرموده بود - ميمون و خوك ديدم .
گفتم : چشمم را به حالت اوّل برگردان . پس حضرت دعا كرد آنها را مانند اوّل ديدم [ مردمى مستوى الخلقه بودند ] .
سپس فرمود : شما در بهشت ، نعمت داده مىشويد . و در ميان طبقههاى آتش جستجو مىشويد ولى پيدا نمىگرديد . به خدا سوگند ! دو نفر از شما در آتش جمع نمىشوند ، نه ، به خدا سوگند ! يك نفر هم جمع نمىشود « 2 » .
آگاه بودن اهل بيت ( ع ) از رخدادها
( 2 ) 30 - از امام صادق - عليه السّلام - روايت است كه فرمود : ما آنچه را كه در شبانه روز ، روى مىدهد مىدانيم . هر كار و هر چيزى كه باشد و لو به دفعات و يكى پس
هامش
( 1 ) بحار الانوار : 27 / 29 ، حديث 2 .
( 2 ) بحار الانوار : 47 / 79 ، حديث 58 .