باز فرمود : آن علمى كه خداوند براى آدم فرستاده است به همان حال نزد ماست و از ميان ما عالمى از دنيا نمىرود مگر اينكه كسى را كه علم او را بداند ، جانشين خويش بگذارد و علم همين طور به ارث مىرسد « 1 » پس وقتى كه اين گونه شد ، هر حديثى كه ياران ما روايت مىكنند و بزرگان ما در معجزاتشان و نشانههايشان مىنويسند ، محال نيست كه خدا آن را براى تأييد آنها انجام دهد و لطفى باشد براى خلق ؛ چون آنها طرح نمىشوند و مورد قبول واقع مىشوند . و من كسى را كه اين كتاب را مشاهده مىكند سفارش مىكنم كه با نظر انصاف به آن نظر كند و اختلاف ننمايد تا اينكه شمشير از غلاف بيرون نيايد .
على ( ع ) و تشخيص اهل حق و باطل
( 1 ) 9 - قطب راوندى به اسنادش از على بن ابى طالب - عليه السّلام - روايت مىكند كه فرمود : رسول خدا - صلّى اللَّه عليه و آله - به من دستور داد وقتى كه آن حضرت وفات كرد ، هفت مشك آب از « چاه غرس » « 2 » بياورم و با آن او را غسل دهم و هنگامى كه او را غسل دادم و فارغ شدم هر كس را كه در خانه بود بيرون كردم . وقتى كه همه را خارج نمودم فرمود : دهانت را در دهان من بگذار و بپرس از آنچه تا روز قيامت از فتنهها واقع مىشود به تو خبر خواهم داد .
على - عليه السّلام - مىفرمايد : اين كار را كردم . از آنچه تا روز قيامت رخ مىداد به من خبر داد . پس هيچ فتنهاى نيست كه واقع شود و من اهل حق را از اهل ضلالت تشخيص ندهم .
تغسيل پيامبر ( ص ) توسط على ( ع )
( 2 ) 10 - سعد بن عبد اللَّه از على - عليه السّلام - روايت مىكند كه رسول خدا - صلّى
هامش
( 1 ) بحار الانوار : 26 / 198 ، حديث 10 .
( 2 ) « چاه غرس » در قبا مىباشد ( معجم البلدان ، 4 / 193 ) .