ما علم آنان را به ارث برديم و خدا ما را در فضلشان به آنان فضيلت داده است و به رسول خدا - صلّى اللَّه عليه و آله - چيزهايى را آموخت كه ساير پيامبران از آن اطلاع نداشتند . و ما را هم به علم رسول خدا - صلّى اللَّه عليه و آله - آگاه گردانيد . و ما آنها را به شيعيان خود روايت كرديم ، پس كسى كه قبول بكند افضل شيعيان است و ما هر جا باشيم شيعيان ما هم آنجا هستند .
باز فرمود : آبهاى كم را مىجوئيد و نهرهاى بزرگ را رها مىكنيد ؟ ! پرسيدند :
منظورتان چيست ؟ فرمود : خداوند تمام علوم پيامبران را به پيامبر اسلام - صلّى اللَّه عليه و آله - وحى كرد و پيامبر هم آن را به على - عليه السّلام - سپرد . پرسيدند : على - عليه السّلام - اعلم است يا بعضى از پيامبران ؟
فرمود : خدا هر كس را كه بخواهد شنوائيش را باز مىكند ، من مىگويم رسول خدا - صلّى اللَّه عليه و آله - علوم تمام پيامبران را داشت و علاوه بر آن ، خداوند چيزهايى را به او آموخته بود كه به ديگران نياموخته بود . او هم تمام اين علوم را نزد على - عليه السّلام - گذاشت ، باز شما مىگوييد على - عليه السّلام - اعلم است يا بعضى از پيامبران ؟ آنگاه اين آيه را تلاوت فرمود :
قالَ الَّذِي عِنْدَهُ عِلْمٌ مِنَ الْكِتابِ
« 1 » بعد انگشتانش را از هم گشود و به سينهاش گذاشت و گفت : نزد ماست به خدا سوگند تمام علم كتاب « 2 » .
اعلم بودن امام باقر ( ع ) از حضرت موسى و خضر ( ع )
( 1 ) 7 - از امام باقر - عليه السّلام - روايت شده است كه فرمود : موسى از عالم ( خضر ) مسألهاى را پرسيد ولى او پاسخ آن را ندانست ، عالم هم از موسى مسألهاى را پرسيد كه موسى نتوانست پاسخ آن را بگويد و اگر من آنجا حاضر بودم پاسخ هر دو را مىدادم و چيزى از آن دو مىپرسيدم كه از پاسخ آن عاجز بودند « 3 » .
هامش
( 1 ) يعنى : « كسى كه علمى از كتاب نزد او بود گفت » ، ( سورهء نمل ، آيهء 40 ) .
( 2 ) بحار الانوار : 2 / 205 ، حديث 92 .
( 3 ) بحار الانوار : 26 / 195 ، حديث 4 .