محو و اثبات اشيا
( 1 ) 9 - باز ابو هاشم روايت مىكند كه : محمّد بن صالح ارمنى از امام حسن عسكرى - عليه السّلام - در بارهء اين آيه پرسيد :
يَمْحُوا اللَّهُ ما يَشاءُ وَ يُثْبِتُ وَ عِنْدَهُ أُمُّ الْكِتابِ
« 1 » .
حضرت فرمود : آيا محو نمىكند مگر آنچه كه هست ؟ و ثابت نمىكند آنچه كه نيست ؟
با خود گفتم : اين خلاف سخن هشام بن حكم است كه گفته : او ( خدا ) به چيزى عالم نيست تا اينكه به وجود بيايد ! كه حضرت رو به من كرد و فرمود : متعال است خدايى كه پيش از وجود اشيا به آنها عالم است .
گفتم : گواهى مىدهم كه تو حجّت خدا هستى .
گناه كبيره و نابخشودنى
( 2 ) 10 - ابو هاشم مىگويد : از آن حضرت شنيدم كه فرمود : از گناهانى كه بخشيده نمىشود اين است كه انسان بگويد : اى كاش ! به غير از اين گناه ، مؤاخذه نمىشدم .
با خود گفتم : اين سخت است و بايد انسان هر گناه را از خود بزدايد .
حضرت فرمود : راست گفتى اى ابو هاشم ! به آنچه كه با خود گفتى ملازم باش ؛ چون شرك ، مخفىتر از راه رفتن مورچه بر روى سنگ سياه در شب تاريك است « 2 » .
هامش
( 1 ) يعنى : « خداوند آنچه را كه بخواهد محو و هر چه را بخواهد اثبات مىكند و ام الكتاب نزد اوست » ، ( سورهء رعد ، آيهء 39 ) .
( 2 ) بحار الانوار : 50 / 250 ، حديث 4 .