است كه مىفرمايد : أَلا لَهُ الْخَلْقُ وَ الْأَمْرُ تَبارَكَ اللَّهُ رَبُّ الْعالَمِينَ « 1 » . حضرت رو به من كرد و فرمود : همچنان است كه در نفس خود پوشيده داشتى : أَلا لَهُ الْخَلْقُ وَ الْأَمْرُ تَبارَكَ اللَّهُ رَبُّ الْعالَمِينَ « 2 » . گفتم : گواهى مىدهم كه تو حجّت خدا و فرزند حجّتهايش بر خلق هستى « 3 » .
بزرگى و عظمت آل محمّد ( ص )
( 1 ) 8 - ابو هاشم نقل مىكند كه : از امام حسن عسكرى - عليه السّلام - در بارهء اين آيه پرسيدم : ثُمَّ أَوْرَثْنَا الْكِتابَ الَّذِينَ اصْطَفَيْنا مِنْ عِبادِنا فَمِنْهُمْ ظالِمٌ لِنَفْسِهِ وَ مِنْهُمْ مُقْتَصِدٌ وَ مِنْهُمْ سابِقٌ بِالْخَيْراتِ « 4 » . فرمود : همه از آل محمّد - صلّى اللَّه عليه و آله - هستند . « ظالم به نفس » كسى است كه به امام خود اعتراف نكند و « مقتصد » كسى است كه امام خود را بشناسد ، و « سابق به خيرات و نيكىها » به اذن خداوند ، « امام » است . در اين هنگام ، من با خود در بارهء بزرگى و عظمت آنچه كه خدا به آل محمّد - صلّى اللَّه عليه و آله - عطا كرده ، فكر كردم و گريستم كه حضرت به من نگاه كرد و فرمود : كار از آنچه تو فكر كردى ، بزرگتر است . پس حمد و ثناى خدا را بكن كه تو را چنگ زننده به ريسمان آنان قرار داده است كه روز قيامت ، تو با آنان خوانده مىشوى وقتى كه تمام مردم با امام خود خوانده شوند ، و تو بر راه خير و نيكى هستى « 5 » .