معرفت و شناخت حقّ امام ( ع )
( 1 ) 7 - امام صادق - عليه السّلام - مىفرمايد : گروهى از مردم بر پدرم وارد شدند و پرسيدند : حق امام چيست ؟
پدرم فرمود : حقّش بزرگ است ، وقتى كه بر او وارد شديد ، بايد او را بزرگ بداريد و احترام كنيد . و به آنچه مىآورد ، ايمان بياوريد . و بر اوست كه شما را هدايت كند و در او خصلتى است كه هر وقت به خدمتش رسيديد از جلال و شكوهى كه دارد ، هيچ كس نمىتواند با چشم پر به او نگاه كند ؛ چون رسول خدا - صلّى اللَّه عليه و آله - اين گونه بود و بايد امام هم اين گونه باشد .
آنان پرسيدند : آيا شيعيانش را مىشناسد .
فرمود : آرى ، همان وقت كه مىبيند .
پرسيدند : آيا ما شيعهء شما هستيم ؟
فرمود : آرى ، همهء شما شيعهء ما هستيد .
گفتند : نشانهء اين چيست ؟ ما را از آن با خبر نما .
فرمود : نشانهاش اين است كه مىتوانم نامهاى خودتان ، پدرانتان و قبيلههايتان را بگويم .
گفتند : پس ما را مطلع ساز . حضرت نامهاى خودشان ، پدرانشان و قبيلههايشان را گفت و همه تصديق كردند .
فرمود : از آنچه قصد داريد سؤال كنيد ، من پاسخ مىدهم و آن فرمايش خداوند متعال است كه مىفرمايد :
كَشَجَرَةٍ طَيِّبَةٍ أَصْلُها ثابِتٌ وَ فَرْعُها فِي السَّماءِ
« 1 » باز حضرت را تصديق كردند .
فرمود : ما آن شجرهاى هستيم كه اصل و ريشهاش استوار و شاخههايش در آسمان است . و از علم خود هر چه بخواهيم به شيعيانمان مىبخشيم .
هامش
( 1 ) يعنى : « مانند شجرهء طيبهاى كه ريشهاش استوار و شاخههايش در آسمان است » .