( 1 )
دلايل و براهين امام شهيد حسين بن على ( ع )
سخن گفتن سر بريدهء امام حسين ( ع )
( 2 ) 1 - منهال بن عمرو مىگويد : در دمشق بودم كه ديدم سر حسين - عليه السّلام - را مىبرند و مردى در جلو ، سورهء كهف را تلاوت مىكرد تا اينكه به اين آيه رسيد :
أَمْ حَسِبْتَ أَنَّ أَصْحابَ الْكَهْفِ وَ الرَّقِيمِ كانُوا مِنْ آياتِنا عَجَباً
« 1 » . پس خدا آن سر را به زبان فصيح گويا ساخت و گفت : شگفتتر از اصحاب كهف ، كشته شدن من و حمل سر من مىباشد « 2 » .
دور بودن ظالمين اهل بيت ( ع ) از شفاعت پيامبر ( ص )
( 3 ) 2 - قطب راوندى با سندى طولانى از مهران اعمش نقل مىكند كه : در موسم حجّ در طواف خانهء خدا بودم ، مردى را ديدم كه دعا مىكند و مىگويد : خدايا ! مرا ببخش ولى مىدانم كه نخواهى بخشيد .
مىگويد : از اين سخن ، لرزيدم و نزديك او رفتم و گفتم : اى مرد ! تو در حرم
هامش
( 1 ) يعنى : « ( اى رسول ما ) تو پندارى كه قصّه اصحاب كهف و رقيم ، در مقابل اين همه آيات قدرت و عجائب حكمتهاى ما واقعهء عجيبى است » ؟ ( سورهء كهف ، آيه 9 ) .
( 2 ) بحار الانوار : 45 / 188 ، حديث 32 .