گفت : او هر وقت قصد داشت نزديك من بيايد ، ناگاه پيرمردى ريش سفيد مىآمد و مانع مىشد .
حضرت فرمود : اى جعفر ! اين كنيز مال توست آن را بگير . همو بود كه امام موسى - عليه السّلام - از او زاييده شد « 1 » .
حجّت خداوند
( 1 ) 19 - اسود بن سعيد مىگويد : امام باقر - عليه السّلام - فرمود : ما حجّت خدا و باب رحمت و زبان او مىباشيم . و نيز وجه و چشم او در ميان مخلوقات هستيم . و ما متوليان كارهاى خدا در ميان بندگان هستيم . سپس فرمود : بين ما و بين تمام نقاط زمين « ترازى » است ( حلقه اتصالى كه به واسطهء آن ، بر امور احاطه داريم ) هر وقت در روى زمين به امرى ، امر شويم ، اين تراز را گرفته و در هر نقطه از زمين ، آنچه مأمور هستيم انجام مىدهيم . چنانچه باد در تسخير سليمان بود ، همان گونه خداوند آن را مسخر محمّد و آل او - عليهم السّلام - نموده است « 2 » .
علم امام ( ع )
( 2 ) 20 - محمّد بن مسلم روايت مىكند : كه امام باقر - عليه السّلام - فرمود : گمان مىكنيد كه شما را نمىبينيم و سخنان شما را نمىشنويم . اشتباه مىكنيد . اگر آن گونه باشد كه شما مىپنداريد پس ما چه برترى بر شما داريم ؟ ! گفتم : چيزى كه گفتيد به من نشان بده .
فرمود : بين تو و همكارت در ربذه « 3 » اختلافى به وجود آمد و او از تو بخاطر
هامش
( 1 ) بحار : 48 / 5 ، حديث 5 .
( 2 ) بحار : 25 / 366 ، حديث 8 .
( 3 ) « ربذه » در سه ميلى مدينه است كه حضرت ابا ذر به آنجا تبعيد گرديد . و مدفن او نيز در آنجاست ( مراصد الاطلاع : 2 / 601 ) .