مخالفت ورزد ، برگردد » .
مردم ساكت شدند و با او رفتند . حضرت على - عليه السّلام - هنگام شب آنها را از ميان كوهها عبور مىداد و روز را در صحراها كمين مىكرد . و درندههاى آنجا نيز مثل گربه شده بودند و مشركين را غافلگير نمود و پيروز شد و مردها را كنار هم به طناب بست ، به همين جهت گفتند : غزوهء « ذات السّلاسل » .
همان صبحى كه على - عليه السّلام - دشمن را غافلگير كرده بود و از مدينه تا آنجا پنج منزل راه بود ، رسول خدا - صلّى اللَّه عليه و آله - نماز صبح را با مردم اقامه كرد و در ركعت اول « و العاديات » را خواند و فرمود : « خدا اين سوره را الآن نازل كرده و در آن از حملهء مسلمانان به مشركين و غافلگير كردن آنها خبر داد » .
و خداوند متعال حسد عمرو بن عاص را نسبت به على - عليه السّلام - حسد نسبت به خدا قرار داده و فرمود : «
إِنَّ الْإِنْسانَ لِرَبِّهِ لَكَنُودٌ
» كنود ؛ يعنى حسود . و حسود عمرو بن عاص بود « 1 » .
تبعيد حكم بن ابى العاص عموى عثمان
( 1 ) 203 - جابر مىگويد : حكم بن ابى العاص ؛ عموى عثمان ، راه رفتن رسول خدا - صلّى اللَّه عليه و آله - را تقليد مىكرد و ايشان را مسخره مىنمود . روزى پشت سر آن حضرت مىآمد و شانههايش را مىجنبانيد و دستش را مىشكست و ايشان را مسخره مىكرد .
رسول خدا - صلّى اللَّه عليه و آله - با دستش اشاره نمود و فرمود : همين طور باش . و حكم همين گونه ماند ؛ وقتى راه مىرفت شانههاى خود را مىجنباند و دستانش را اين طرف و آن طرف هم مىكرد . بعدها رسول خدا - صلّى اللَّه عليه و آله - او را از مدينه تبعيد كرد و لعنش نمود . همچنان در تبعيد بود تا خلافت عثمان كه او را به مدينه باز گرداند و گرامى داشت .
هامش
( 1 ) بحار : 21 / 76 ، حديث 4 .