بنى اسرائيل اگر دو يا صد نفر ، كمتر يا بيشتر را هم به ترتيب فرماندهى مىدادند ، همه كشته مىشدند .
( 1 ) جابر مىگويد : روزى كه آن جنگ واقع شد ، رسول خدا - صلّى اللَّه عليه و آله - نماز صبح را در مدينه با ما اقامه كرد و به منبر رفت و فرمود : « بين برادرانتان و كفّار ، جنگ آغاز شد » .
حضرت از حملهء دو طرف به هم خبر مىداد تا اينكه فرمود : « زيد شهيد شد و پرچم افتاد » .
سپس فرمود : « جعفر پرچم را برداشت و به جنگ رفت » .
كمى بعد از آن باز هم فرمود : « دست راست جعفر قطع شد و پرچم را به دست چپ گرفت و دست چپش نيز قطع شد و پرچم را به سينه چسبانيد » .
پس از آن فرمود : « جعفر نيز كشته شد و پرچم را عبد اللَّه بن رواحه برداشت . و از مشركين اين تعداد كشته شدند و از مسلمانان نيز اين تعداد شهيد شدند و تمام شهداى مسلمين را با نامهاى آنها بر شمرد » .
سپس فرمود : « عبد اللَّه بن رواحه نيز شهيد شد و پرچم را خالد بن وليد برداشت و مسلمانان برگشتند » .
از منبر پايين آمد و به خانهء جعفر رفت . عبد اللَّه بن جعفر را صدا كرد و بر زانوى خود نشانيد و دستش را بر سرش كشيد .
مادرش اسماء بنت عميس گفت : يا رسول اللَّه مثل اينكه دستت را بر سر يتيم مىكشى . حضرت فرمود : « جعفر همين روز شهيد شد » . و اشك از چشمانش سرازير شد و فرمود : « قبل از اينكه به شهادت برسد دستهايش قطع شد و خداوند عوض دو دست ، دو بال در بهشت به او عنايت نمود . و او الآن در بهشت با ملائكه پرواز مىكند » « 1 » .
هامش
( 1 ) بحار : 21 / 53 ، حديث 3 .