دختر على بن ابى طالب عليه السّلام ، و جعفر بن محمد بن على بن حسين هم ، از پدرش ، همچنين عثمان بن عمران عجيفى ، از نائل بن نجيح بن عمير بن شمر ، از جابر جعفى ، از ابو جعفر محمد بن على عليه السّلام ، همچنين احمد بن محمد بن يزيد ، از عبد الله بن محمد بن سليمان ، از پدرش ، از عبد الله بن حسن بن حسن ، همگى نقل كردهاند : چون به فاطمه عليها السّلام خبر رسيد ، ابو بكر تصميم به منع از تصرف فدك گرفته است ، چادر خويش را پوشيد و همراه تنى چند از زنان قوم خود و دختركانش حركت فرمود و چگونگى حركت و راه رفتن او با راه رفتن پيامبر هيچ تفاوت نداشت . به مسجد و پيش ابو بكر آمد و انبوه مهاجران و انصار حاضر بودند ، ميان او و ايشان پردهاى سپيد قبطى آويخته شد . فاطمه عليها السّلام نالهاى اندوهناك بر آورد كه همگان فرياد گريهشان بر آمد . مدتى طولانى سكوت فرمود تا آنان از گريستن آرام گرفتند و سپس چنين فرمود : سخن خود را با ستايش آن كس كه از همگان به ستايش و نعمت و بزرگوارى شايستهتر است آغاز مى كنم ، سپاس و ستايش خداوند را در قبال آنچه از نعمت ارزانى داشته و به آنچه الهام فرموده است ، و خطبهاى طولانى و پسنديده را نقل كردهاند كه در پايان آن چنين فرموده است : از خداى آن چنان كه شايسته اوست ، بترسيد و در آنچه به شما فرمان داده است ، او را فرمان بريد كه از ميان بندگان دانشمندان از خدا بيم مى ورزند .
و خداوندى را كه به سبب عظمت و نورش هر كه در آسمانها و زمين است براى تقرب به او وسيلهاى جستجو مىكند ، سپاس داريد و ما وسيلهء خداوند ميان خلق خدا و ويژگان او و محل قدس و حجت خداونديم و ما وارثان پيامبران خداييم ، سپس گفت : من فاطمه دختر محمدم ، اين سخن را مى گويم و تكرار مى كنم و اين سخن را ياوه و بيهوده نمى گويم ، اينك با گوشهاى شنوا و دلهاى موافق گوش دهيد و اين آيه را تلاوت فرمود « همانا رسولى از خودتان براى شما آمد كه پريشانى شما بر او گران و بر نجات شما آزمند و به مؤمنان رئوف و مهربان است » . و اگر با ديدهء انصاف بنگريد پدرم را فراتر از پدران خود و او را برادر پسر عمويم ، نه مردان ديگر خواهيد يافت .
آن گاه سخنان طولانى ديگرى نقل كرده است كه ما در فصل دوم آن را خواهيم آورد و در پايان گفته است : و شما اينك تصور مى كنيد كه براى من ارثى وجود ندارد « آيا حكم جاهلى را مى جويند و براى كسانى كه يقين داشته باشند چه كسى از خداوند
جلوه تاريخ درشرح نهج البلاغه ( فارسى ) — صفحة 90
مساهمون: ابن أبي الحديد
ص٩٠