حساب شود . به من خبر دادهاند كه در گفتار ، سخن صالحان و نكوكاران را بر زبان مى آورى و در كردار ، كردار خطا كاران دارى و اگر چنين مى كنى بر خويشتن ستم روا مى دارى و عمل خود را نابود مى سازى . به بارگاه خدايت توبه كن تا كارت به صلاح انجامد . در كار خود ميانه رو باش و افزونيها را براى روز نيازمندى خود - رستاخيز - به پيشگاه خدايت پيشكش كن ، وانگهى روز در ميان بر سر و موى خويش روغن بزن كه من شنيدم رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم مى فرمود : « روز در ميان روغن بماليد و فراوان چنان مكنيد . » زياد براى على عليه السّلام چنين نوشت : اما بعد ، اى امير المؤمنين سعد پيش من آمد هم در سخن و هم در كردار بى ادبى كرد كه او را از بر خويش راندم و سزاوار بيش از اين بود . اما آنچه در بارهء اسراف و مصرف كردن خوراكهاى رنگارنگ و نعمتهاى گوناگون فرمودهاى ، اگر آن گزارشگر راستگوست خدايش پاداش صالحان ارزانى دارد و اگر دروغگوست خدايش از عقوبت دشوار دروغگويان حفظ فرمايد ، اما اين سخن او كه من دادگرى را توصيف و جز آن عمل مى كنم ، در اين صورت من از زيان كاران خواهم بود . اى امير المؤمنين در اين سخن كه فرمودى به مقتضاى مقامى كه در آن هستى قضاوت فرماى ، دعوى بدون گواه چون تير بدون پر و پيكان است ، اگر در آن باره دو شاهد عدل آورد ، درست است و گر نه دروغ و ستم او براى تو روشن مىشود .
ابن ابى الحديد سپس برخى از كلمات و خطبههاى زياد را آورده است كه براى نمونه و از باب آن كه
« مرد بايد كه گيرد اندر گوش * ور نوشته است پند بر ديوار »
به ترجمه يكى دو مورد بسنده مىشود .
از سخنان اوست : نسبت به خراج دهندگان نيكويى كنيد كه تا آنان فربه باشند شما فربه خواهيد بود .
خردمند كسى نيست كه چون به كارى در افتاد به چاره انديشى پردازد ، خردمند كسى است كه پيش از در افتادن در كار چاره سازى كند كه در آن نيفتد .