گردنم را خواهد زد كه او خون مرا هدر اعلان كرده است و يارانش همه جا در جستجوى من هستند . عثمان گفت : با من به حضورش بيا كه به خواست خداوند تو را نخواهد كشت .
پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم ناگاه متوجه شد كه عثمان دست عبد الله بن سعد بن ابى سرح را در دست گرفته و مقابل ايشان ايستاده است . عثمان گفت : اى رسول خدا اين برادر رضاعى من است ، مادرش مرا در آغوش مى گرفت و او را پياده راه مى برد و به من شير مى داد در حالى كه او را از شير گرفته بود و به من محبت مى كرد و او را به حال خود مى گذاشت ، استدعا دارم او را به من ببخش . پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم روى خود را از عثمان برگرداند و عثمان از جانب ديگر آمد و سخن خود را تكرار كرد . پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم كه روى خود را از عثمان بر مى گرداند ، منتظر بود مردى از جاى برخيزد و گردن عبد الله بن سعد را بزند و چون پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم ديد كه هيچ كس برنخاست و عثمان هم سخت اصرار مى كرد و به دست و پاى پيامبر افتاده بود و سر ايشان را مى بوسيد و مى گفت : پدر و مادرم فدايت باد ، اجازه فرماى با اسلام بيعت كند ، سرانجام فرمود : بسيار خوب ، و بيعت كرد .
واقدى مى گويد : پس از آن پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم به مسلمانان فرمود : چه چيزى مانع شما شد كه مردى برخيزد و اين سگ يا اين تبهكار را بكشد عباد بن بشر گفت : سوگند به كسى كه تو را به حق مبعوث فرموده است ، من از هر سو به چشمها و نگاه شما مى نگريستم به اميد آنكه اشارهاى فرمايى تا گردنش را بزنم . و گفتهاند اين سخن را ابو البشير گفته است و هم گفتهاند : عمر بن خطاب اين سخن را گفته است . پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم فرمودند : من با اشاره كسى را نمى كشم ، و گفتهاند پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم فرمود : براى پيامبر اشاره با چشم و پوشيده نگريستن روا نيست .
واقدى مى گويد : پس از آن عبد الله بن سعد هر گاه پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم را مى ديد مى گريخت . عثمان به پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم گفت : پدر و مادرم فداى تو باد ، متوجه شدهايد كه عبد الله بن سعد هر گاه شما را مى بيند مى گريزد پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم لبخند زد و فرمود : مگر من به او اجازه بيعت كردن و امان ندادهام گفت : چرا ولى او گناه بزرگ خود را به ياد مى آورد . پيامبر فرمود : اسلام گناهان پيش از خود را مى پوشاند .
جلوه تاريخ درشرح نهج البلاغه ( فارسى ) — صفحة 203
مساهمون: ابن أبي الحديد
ص٢٠٣