محمود شاهرخى ( جذبه )
مبشّران ظهور
شكفت غنچه و بنشست گل به بار ، بيا * دميد لاله و سُورى زهر كنار ، بيا
بهار آمد و نشكفت باغ خاطر ما * تو اى روان سحر ، روح نوبهار ، بيا
مگر چه مايه بود صبر ، عاشقان تو را ؟ * ز حد گذشت دگر رنج انتظار ، بيا
زهر كرانه شقايق دميده از دل خاك * پى تسلّى دلهاى داغدار ، بيا
ز عاشقان بلاكش نظر دريغ مدار * فروغ ديدهء نرگس ! به لاله زار ، بيا
ز منجنيق فلك سنگ فتنه مىبارد * مباد آنكه فرو ريزد اين حصار ، بيا