سيّد رضا مؤيّد خراسانى
آفتاب گمشده
گر قسمتم شود كه تماشا كنم تو را * اى نور ديده جان و دل اهدا كنم تو را
اين ديده نيست قابل ديدار روى تو * چشمى دگر بده كه تماشا كنم تو را
تو در ميان جمعى و من در تفكّرم * كاندر كجا برآيم و پيدا كنم تو را
هر صبح جمعه ندبه كنان در دعاى صبح * از كردگار خويش تمنّا كنم تو را
يابن الحسن ! اگر چه نهانى ز چشم من * در عالم خيال ، هويدا كنم تو را
گويند دشمنان كه تو بنمودهاى ظهور * زين افتراى محض مبرّا كنم تو را
همچون « مؤيّدم » به تكاپو ، مگر دمى * اى آفتاب گمشده پيدا كنم تو را