اى پرده دار عالَم در پرده چند مانى * آخر ز پرده بنگر ياران آشنا را
بازآ كه بىوُجودت عالم سكون ندارد * هجر تو در تزلزل افكند ما سواى را
حاجت به توست ما را اى حجّت الهى * آرى به سُوى سلطان حاجَت بود گدا را
عمرى گذشت و مانديم از ذكر دوست غافل * از كف به هيچ داديم سرمايهء بقا را
ما را فكنده غفلت در بستر هلاكت * درمان كن اى مسيحا اين درد بىدوا را
اى پرده دار عالم در پرده چند پنهان * بازآ و روشنى بخش دلهاى با صفا را