يعنى : « خداوند متعال در ساعاتى نماز را بر شما واجب ساخت كه محبوبترين اوقات نزد اوست ، پس بعد از انجام نماز ، از خدا حاجاتتان را درخواست كنيد » .
از امير المؤمنين على - عليه السّلام - نقل است كه فرمود :
115 - « لا ينفتل العبد من صلاته حتّى يسأل اللَّه الجنّة ، و يستجير به من النّار ، و ان يزوّجه حور العين »
. يعنى : « بنده از نماز برنگردد مگر اينكه : از او بهشت را طلب كند ، از آتش جهنم به او پناه ببرد و از او بخواهد كه حور العين را به تزويجش در آورد » .
« ابى حمزه » گويد : شنيدم كه ابا جعفر امام محمد باقر - عليه السّلام - مىفرمود :
116 - « اذا قام المؤمن في الصّلاة بعث اللَّه حور العين حتّى يحدقن به ، فاذا انصرف و لم يسأل اللَّه منهنّ شيئا تفرّقن متعجّبات » .
يعنى « وقتى مؤمنى به نماز مىايستد ، خداوند متعال حور العين را مأمور مىكند كه دور او را بگيرند ، اگر اين مؤمن بعد از نماز برخيزد و از خدا آنان را طلب نكند ، آن حور العين با تعجّب متفرق مىشوند » .
« فضل بقباق » از امام صادق - عليه السّلام - روايت كرده است كه فرمود :
117 - « يستجاب الدّعاء في اربعة مواطن : في الوتر ، و بعد الفجر ، و بعد الظّهر ، و بعد المغرب »
. يعنى : « دعا در چهار موقعيت مستجاب مىشود : در نماز وتر ، بعد از صبح ، بعد از ظهر ، و بعد از مغرب » .
و در روايتى آمده كه بعد از مغرب ، سجده كند و در سجودش دعا نمايد .
ب - دعاى فقير :
وقتى چيزى به فقير مىدهند اگر فقير در حق آن دهنده ، دعا كند ، مستجاب است ، اما اگر در همان حال در حق خودش دعا نمايد ، مستجاب نيست .