او راضى باشند و وى در حضور به جماعت و در قراءت و ركوع و سجود و قيام و قعود ميانهرو باشد ، و رعايت حال آنها را بنمايد أجرش برابر أجر همهء جماعت مأمومين خواهد بود .
( 1 ) و هر كس بر جماعتى در نمازشان امامت كند و ميانهرو نباشد ، و رعايت حال ايشان را در حاضر شدن به مسجد در وقت ، و در قراءت و ركوع و سجود و قيام و قعود ننمايد نماز وى پذيرفته نشود و به خود او بالا گردد
« و لم تجاوز تراقيه »
و از گلوگاه او تجاوز نكند ( كتابه از اينكه بسوى خدا بالا نرود و مورد قبول درگاه الهى واقع نشود و ثوابى در آن نماز نخواهد داشت ) و منزلت و مرتبهء اين امام جماعت نزد خداوند همانند منزلت و مرتبهء آن امام جائر و ستمكاريست كه صلاحيّت براى رهبرى رعيّت ندارد و باذن و اجازه خداى عزّ و جلّ بر ايشان رهبر نگشته است .
در اين هنگام امير المؤمنين علىّ عليه السّلام به پا خاست و عرض كرد : يا رسول اللَّه پدر و مادرم بقربانت منزلت آن امام جائر و ستمكار كه صلاحيّت رهبرى ندارد و باذن خدا بر ايشان امام نگشته كدام است ، حضرت فرمودند : او چهارم آن چهار تنى است كه عذابشان در روز قيامت از همه شديدتر است : ابليس ، و فرعون ، و آنكه خودكشى كند ، و چهارم ايشان امير ستمكار است .
( 2 ) و هر كس برادر مسلمان تهى دستش بگرفتن وامى از وى محتاج شود ، و او
ثواب الأعمال وعقاب الأعمال ( فارسى ) — صفحة 664
مساهمون: الشيخ الصدوق
ص٦٦٤