واخواهد گذاشت ، و هر كس را خداوند عزّ و جلّ به خود واگذارد هلاك شود و هيچ عذرى از وى نخواهد پذيرفت . « 1 » ( 1 ) و هر كس را زوجهاى باشد كه او را آزار دهد اگر همهء عمر آن زن روزه بگيرد و شبها را بعبادت بپردازد ، و بندگانى را از قيد بردگى آزاد نمايد ، و اموالى در راه خدا انفاق كند ، خداوند از او نخواهد پذيرفت نه نمازى و نه هيچ كار نيكى را مگر اينكه آن مرد را از خود راضى و خشنود سازد و او را يارى كند و الّا او نخستين كسى باشد كه داخل دوزخ شود ، سپس رسول خدا صلّى اللَّه عليه و إله و سلّم فرمود : بر مرد نيز همين وزر و عذاب خواهد بود اگر بزوجهء خود اذيّت كند و يا در بارهء او ستم نمايد .
( 2 ) و هر كس به روى مسلمانى سيلى زند ، خداوند در روز قيامت نخست استخوانهاى
هامش
( 1 ) مراد از « ماعون » اسباب و لوازمى است كه تهيهاش براى همگان ميسور نيست و غالبا از همسايگان به عاريه گيرند ، مانند ديگهاى بزرگ يا ظروف ميهمانى يا چراغ يا بيل و كلنگ و امثال اينها ، و اين عقوبت كه ذكر شد در صورتيست كه عاريهگيرنده نخواهد آن را در مورد حرام استعمال كند ، يا شىء سالمى بگيرد و ناقص يا ناسالم باز دهد يا از بين ببرد ، و الا در مورد اول دادن آن شايد جائز نباشد چون اعانت بر اثم است و در مورد بعد دادن آن نه واجب است و نه مستحب و در روايت است كه شخصى از امام صادق عليه السلام پرسيد كه ما را همسايگانى باشند كه چون متاعى از ما بعاريت گيرند آن را ميشكنند و سالم بما برنميگردانند آيا بر ما گناهى خواهد بود اگر از ايشان دريغ نمائيم ، امام عليه السلام فرمود :
اگر چنين ميكنند بر شما گناهى نيست اگر بديشان ندهيد .