( 1 ) و هر كس در اجرت مزدور و كارمند راه ستم پويد ، و حقّ كارگر را تمام ندهد
« أحبط اللَّه عمله »
خداوند عملش را يكسره نابود و تباه و بىثمر سازد ،
« و حرّم عليه ريح الجنّة »
و بوى بهشت را بر او حرام نمايد ،
« و ريحها يوجد من مسيرة خمسمائة عام »
با اينكه بوى بهشت از مسير و مسافت پانصد سال راه بمشام ميرسد « 1 » .
( 2 ) و هر كس زمين همسايهء خويش را به قدر يك وجب غاصبانه تصرّف كند خداى متعال در روز قيامت آن را تا هفتمين طبقهء زمين چون طوقى از آتش بر گردن او حلقهوار بپيچد تا او را بجهنّم داخل نمايد .
( 3 ) و هر كس قرآن را ياد گيرد و دانسته آن را فراموش نمايد ، خدا را در روز قيامت ديدار كند در حالى كه دست نداشته باشد ، و او را غلّ و زنجير كرده باشند و مسلّط سازد خداوند بر او بهر آيهاى كه آن را ياد گرفته و فراموش كرده است
هامش
( 1 ) از اين كلام شريف استفاده مىشود كه آنان كه حقّ مزدور و كارگر را به تمام نميدهند و با عدالت و انصاف با آنها رفتار نمىكنند تمام تلاشهائى را كه براى راحتى اين جهان و جهان ديگر انجام ميدهند همه حبط و نابود و بىثمر مىشود و حتّى بوئى از راحتى در اين دنيا و در عالم آخرت بمشام جان آنها نخواهد رسيد ، بلكه دنياى ايشان هم عذاب معجّل آنها خواهد شد .