به دوروئى و دو زبانى برخورد كند روز قيامت بيايد در حالى كه او را در يك سر دو زبان از آتش باشد .
شرح : دوروئى و دو زبانى معنايش اينست كه شخص بدون ترس و يا موجب ديگرى در حضور كسى او را مدح و ستايش كند ، و در غيابش از او بد گويد ، و اين صفت از لئامت طبع و پستى و فرومايگى است و موجب حقّ كشى و حقيقت پوشى است ، و خود يكى از شعب نفاق است .
( 1 ) 2 - زيد بن عليّ بن الحسين از پدرانش از امير المؤمنين عليهم السّلام روايت كرده كه رسول خدا صلّى اللَّه عليه و إله و سلّم فرمود : شخص دو رو در روز قيامت بعرصهء محشر حاضر آيد در حالى كه يك زبان از پس سر او آويخته ، و زبانى ديگر از پيش روى او ، و هر دو چون آتش افروخته شعلهور باشند تا اين دو آتش همهء پيكر او را در كام خود گيرد ، آنگاه در بارهء او ندا شود : اين همان كسيست كه در دنيا دو رو و دو زبان بود ، و بدين صفت در روز قيامت شناخته خواهد شد .
( 2 ) 3 - زهرى از امام باقر عليه السّلام روايت كرده كه فرمود : بد بندهء است آنكه
ثواب الأعمال وعقاب الأعمال ( فارسى ) — صفحة 616
مساهمون: الشيخ الصدوق
ص٦١٦